شهیداحمد حاجی زاده: تفاوت بین نسخهها
| سطر ۱۴: | سطر ۱۴: | ||
| − | زندگینامه | + | ==زندگینامه== |
عشق به مکتب امامت و آموزه هاى اهل بیت عصمت و طهارت(ع)، احمد را رهسپار حوزه علمیه نطنز نمود تا از خوان کریمانه معارف الهى بهره مند شود. ایمانش زبانزد خاص و عام بود. به حلال و حرام اهمیت مى داد. نماز شب مى خواند و سعى مى کرد نماز اول وقت را از دست ندهد. کارهاى شخص اش را خود انجام مى داد و شخصیت ساکت و آرامى داشت و این همه او را به همجوارى پروردگارش نزدیک نموده و در جوار قرب او جاى داد. او در حال خواندن مقدمات دروس حوزه بود که هر لحظه صداى شیپور جنگ بیشتر شنیده م ىشد و جلوه هاى ایثار و شهادت توسط رزمندگان اسلام بیش از پیش نمود مى یافت و چنین شد که: | عشق به مکتب امامت و آموزه هاى اهل بیت عصمت و طهارت(ع)، احمد را رهسپار حوزه علمیه نطنز نمود تا از خوان کریمانه معارف الهى بهره مند شود. ایمانش زبانزد خاص و عام بود. به حلال و حرام اهمیت مى داد. نماز شب مى خواند و سعى مى کرد نماز اول وقت را از دست ندهد. کارهاى شخص اش را خود انجام مى داد و شخصیت ساکت و آرامى داشت و این همه او را به همجوارى پروردگارش نزدیک نموده و در جوار قرب او جاى داد. او در حال خواندن مقدمات دروس حوزه بود که هر لحظه صداى شیپور جنگ بیشتر شنیده م ىشد و جلوه هاى ایثار و شهادت توسط رزمندگان اسلام بیش از پیش نمود مى یافت و چنین شد که: | ||
نوجوانى و جوش و جبهه و جنگ | نوجوانى و جوش و جبهه و جنگ | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۴ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۴۰
نام : حاجی زاده / احمد نام پدر : ابوالقاسم تاریخ تولد : ۱۳۴۶-۰۲-۰۳ محل تولد : نطنز تاریخ شهادت : ۱۳۶۳-۱۲-۲۲ محل شهادت : عملیات بدر شهرستان : نطنز یگان : مسئولیت : تحصیلات : محل تحصیل : حوزه علمیه نطنز گلزار : گلزار شهداى طلامه نطنز
زندگینامه
عشق به مکتب امامت و آموزه هاى اهل بیت عصمت و طهارت(ع)، احمد را رهسپار حوزه علمیه نطنز نمود تا از خوان کریمانه معارف الهى بهره مند شود. ایمانش زبانزد خاص و عام بود. به حلال و حرام اهمیت مى داد. نماز شب مى خواند و سعى مى کرد نماز اول وقت را از دست ندهد. کارهاى شخص اش را خود انجام مى داد و شخصیت ساکت و آرامى داشت و این همه او را به همجوارى پروردگارش نزدیک نموده و در جوار قرب او جاى داد. او در حال خواندن مقدمات دروس حوزه بود که هر لحظه صداى شیپور جنگ بیشتر شنیده م ىشد و جلوه هاى ایثار و شهادت توسط رزمندگان اسلام بیش از پیش نمود مى یافت و چنین شد که: نوجوانى و جوش و جبهه و جنگ مدتى همدم تفنگم کرد با نواى رحیل قافله ها همدم بچه هاى جنگم کرد و احمد که احساس مسئولیت دینى و الهى مى کرد، عازم جبهه هاى نور علیه ظلمت شد و در کنار سایر رزمندگان به جهاد علیه صدامیان کافر پرداخت و پس از مجاهدت ها و ایثارها در عملیات بدر در جبهه جنوب، سرخ جامه و خونین پیکر، افتخار مدال شهادت یافت و روستاى طلامه را به زینت شهادت آراست.[۱]
