ویرایش‌ها

شهید علی سید نصیری

1340/04/03 تاریخ تولد :

محل شهادت : نامشخص

محل ارامگاه : اردبیل - مشگین شهر – موئیل

زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدا کمتر از شهادت نیست. (امام خامنه ای )

برادر شهید از دوران کودکی و نوجوانی شهید می گوید:

در این دوران نیز وضعیت مالی خوبی نداشتیم و در همان روستا موئیل ساکن بودیم و به پدرم به شغل قبلی خود (نجاری) مشغول بود. سیدعلی در هفت سالگی در مدرسه سپاه دانش موئیل ثبت نام نمود وضعیت تحصیلی شهید خوب بود و تکالیف درسیش را به نحو احسن انجام می داد متأسفانه بدلیل نبود مقطع راهنمایی در روستای موئیل و امکانات مالی ضعیف و دور افتادگی از مشگین شهر شهید مجبور به ترک تحصیل شد و از همان دوران در تهران پیش یک بنای ماهر کارگری می کرد. رابطه شهید با کودکان روستا خیلی خوب و مهربان بود واوقات فراغت خویش را در مسجد سپری می نمود و در تمامی مراسمات مذهبی ماه مبارک رمضان و ماه محرم شرکت می نمود. ایشان قبل از سن تکلیف نماز می خواند و روزه می گرفت واز همان دوران احساس مسئولیت می کرد و کمک خرج خانواده بود. سیدعلی رابطه خوب و مهربانی با پدر و مادرم (نامادری شهید) داشت و در کارهای سخت خانه به مادرم کمک می کرد و ایشان را مثل مادر خود دوست می داشت وبدون آنکه چشم داشتی داشته باشد و در کارهای کشاورزی و دامداری همسایگان و خوشاوندان کمک می نمود اخلاق و رفتار خوب و نمونه شهید باعث شده بود تمامی اهالی روستا شهید را الگو و اسوه خود قرار دهند. شهید سعی می کرد با افراد خوب و باایمان دوست صمیمی می شد و بیش ازهمه به پدرم احترام می گذاشت.

دید شهید نسبت به جنگ تحمیلی این بود که باید آگاهی مردم ایران زمین اعم از زن و مرد، کوچک و بزرگ در این جنگ نامردانه شرکت کنند و دست متجاوزگران را از کیان ایران اسلامی قطع کنند ایشان بخاطر دفاع از کیان میهنش به صورت داوطلبانه اعزام به جبهه های حق علیه باطل شد. و 21 ماه در رسته توپخانه خدمت کردند. تنها توصیه شهید رعایت حجاب اسلامی حمایت از رزمندگان اسلام و همیشه گوش به فرمان حضرت امام خمینی (ره) و ولایت فقیه بود. زمانیکه خبر شهادت برادرم را شنیدم خیلی ناراحت و غمگین شدم طوری که چند ماهی حال خوبی نداشتم. وقتی برادرم به درجه رفیع شهادت نائل آمد تمامی اهالی روستا عکس شهید را بعنوان یادگاری به خانه هایشان بردند. یکی از خصوصیات اخلاقی شهید شجاعت ایشان بود که زبانزد خاص و عام بود.

شهید هفت ماه مانده به پایان خدمت سربازیش با یکی از دختران روستا به صورت غیررسمی نامزد کرد که در آخرین دیدار خود در تاریخ 1362/02/03 به مادرم و نامادری شهید گفته بود انشاءالله این بار که برگشتم جشن عروسی بزرگی برپا خواهم کرد و به خانواده دختر هم بگو خودشان را برای مراسم عروسی آماده کنند که بعد از یک هفته از رفتن شهید خبر شهادت شهید را به ما دادند .

شهید در حین سربازی از ناحیه دست و پا در اثر اصابت ترکش مجروح شده بود که البته ما هم بعد از شهادت متوجه این قضیه شدیم. ایشان موقع آب تنی در آب گرم روستای خودمان (موئیل) به دوستان خود گفته بود، مبادا پدر و مادرم بفهمند که من مجروح شده ام و الا نمی زارند من دوباره به جبهه بروم.

شهید در دوران انقلاب اسلامی در تهران کارگری می کرد. ایشان می گفت: روزها در اکثر تظاهرات و راهپیمائیها شرکت می کردم و شبها نیز روی دیوارهای شهر شعار می نوشتم و عکس و اعلامیه های حضرت امام خمینی (ره) را در بین خانه های شهر پخش می کردم که یک هنگام پخش اعلامیه مورد ضرب و شتم سربازان طاغوت قرار گرفتم که اگر دوستانم نبودند و حواس آنها را پرت نمی کردند ممکن بود دستگیرم کنند .