شهید علیرضا فیوچ لعلی: تفاوت بین نسخهها
Heydari9711 (بحث | مشارکتها) |
|||
| (۲ نسخههای متوسط توسط ۲ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
شهید علیرضا فیوچ لعلی | شهید علیرضا فیوچ لعلی | ||
| + | نام : علیرضا | ||
| − | + | نام خانوادگى : فيوچلعلى | |
| − | + | نام پدر: محمد | |
| − | + | تاريخ تولد : 1347/11/29 | |
| − | + | ش. ش : 142 | |
| + | محل صدور شناسنامه : شميران | ||
| + | تاريخ شهادت : 1366/12/22 | ||
| − | + | نوع حادثه : حوادث مربوط به جنگ تحميلى | |
| − | + | شرح حادثه : حوادث ناشى از درگيرى مستقيم با دشمن-توسط دشمن در جبهه | |
| + | استان : بنياد شهيد استان تهران | ||
| − | + | شهر: بنياد شهيد منطقه5 شميرانات | |
| − | + | محل شهادت : نامشخص | |
| − | + | محل آرامگاه :نامشخص | |
| − | |||
| − | |||
| − | + | ==زندگی نامه== | |
| − | + | شهيد عليرضا فيوج لعلي فرزند محمد، در تاريخ، 1347/11/09 در تهران، در محله قديمي لويزان، متولد شد؛ در همين محل نيز دوران كودكي و نوجواني را گذراند. وي بيشتر دوست داشت كار كند و به مدرسه نرفت ولي براي يادگرفتن سواد چند كلاس را به نهضت سوادآموزي رفت؛ او در يك مغازه نجاري كار ميكرد؛ وقتي به سن 17 سالگي رسيد به [[خدمت سربازي]] رفت و دوران خدمت را در مناطق عملياتي جنوب گذراند؛ وي در دوران سربازي مسئوليت يك گروه چند نفره را داشت كه مين خنثي ميكردند و پاكسازي مناطق را انجام ميدادند . | |
| − | + | شهيد عليرضا فيوج لعلي، در تاريخ، 1366/12/22 در عمليات [[والفجر]] ، در [[فكه]] با رشادت تمام به درجه رفيع [[شهادت]] نائل آمد، اما تنها چيزي كه از وي نزد خانوادهاش بازگشت ساك دستي او بود؛ او هيچگاه نزد خانوادهاش بازنگشت و هنوز مادر و پدر وي چشم انتظار اويند. | |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | |||
| − | + | ==وصیت نامه== | |
بسم الله الرحمن الرحيم | بسم الله الرحمن الرحيم | ||
| سطر ۵۲: | سطر ۴۹: | ||
ديگر اين كه پدر و مادرم براى من گريه نكنند چون منافق خوشحال مى شود چون وقتى خداوند من را به شما داد خوشحال بوديد و وقتى هم كه [[شهيد]] شدم خوشحال باشيد . | ديگر اين كه پدر و مادرم براى من گريه نكنند چون منافق خوشحال مى شود چون وقتى خداوند من را به شما داد خوشحال بوديد و وقتى هم كه [[شهيد]] شدم خوشحال باشيد . | ||
| − | والسلام | + | والسلام.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/42254 سایت شهدای ارتش]</ref> |
| + | ==نگارخانه تصاویر== | ||
| + | <gallery> | ||
| − | + | Image:علیرضا فیوچ لعلی.jpg | |
| + | Image:1575361KAKA003-001.jpg | ||
| + | Image:1575361KAKA001-001.jpg | ||
| − | + | </gallery> | |
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references /> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۷ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۴۳
شهید علیرضا فیوچ لعلی نام : علیرضا
نام خانوادگى : فيوچلعلى
نام پدر: محمد
تاريخ تولد : 1347/11/29
ش. ش : 142
محل صدور شناسنامه : شميران
تاريخ شهادت : 1366/12/22
نوع حادثه : حوادث مربوط به جنگ تحميلى
شرح حادثه : حوادث ناشى از درگيرى مستقيم با دشمن-توسط دشمن در جبهه
استان : بنياد شهيد استان تهران
شهر: بنياد شهيد منطقه5 شميرانات
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :نامشخص
زندگی نامه
شهيد عليرضا فيوج لعلي فرزند محمد، در تاريخ، 1347/11/09 در تهران، در محله قديمي لويزان، متولد شد؛ در همين محل نيز دوران كودكي و نوجواني را گذراند. وي بيشتر دوست داشت كار كند و به مدرسه نرفت ولي براي يادگرفتن سواد چند كلاس را به نهضت سوادآموزي رفت؛ او در يك مغازه نجاري كار ميكرد؛ وقتي به سن 17 سالگي رسيد به خدمت سربازي رفت و دوران خدمت را در مناطق عملياتي جنوب گذراند؛ وي در دوران سربازي مسئوليت يك گروه چند نفره را داشت كه مين خنثي ميكردند و پاكسازي مناطق را انجام ميدادند .
شهيد عليرضا فيوج لعلي، در تاريخ، 1366/12/22 در عمليات والفجر ، در فكه با رشادت تمام به درجه رفيع شهادت نائل آمد، اما تنها چيزي كه از وي نزد خانوادهاش بازگشت ساك دستي او بود؛ او هيچگاه نزد خانوادهاش بازنگشت و هنوز مادر و پدر وي چشم انتظار اويند.
وصیت نامه
بسم الله الرحمن الرحيم
ربنا عاملنا بفضلك و لا تعاملنا بعدلك
خدايا با فضل و كرمت با من رفتار كن و نه با عدالت خود .
با كوله بارى پر از گناه در راهى پر از فراز و نشيب يا بهتر بگويم پر از فريب و ريا و رويا در حال رفتن هستم رفتن به آن ديارى كه از بزرگى و عظمتش ذره اى نفهميدم و به علائم و راهنمايى ها توجه نكردم و اگر به مقصد رسيدم نه اينكه خودم رسيدم بلكه اين رحمت و لطف الهى بود كه مرا در راه راست قرار داد و مرا از اين بى خيالى و غفلت نجات داده و به مقصود رسانيده و حال كه آخرين قدمها و آزمايشهاى الهى را مى گذرانم پيروزى در آنها را از خداوند طلب دارم تقاضايى از شما دارم مى خواهم كه بعد از شهادتم دستهايم را از تابوت بيرون بگذاريد تا بدانند كه هر چه كردم آخر با دست خالى رفتم پاهايم را بيرون بگذاريد تا بدانند كه به كربلا كه آرزو داشتم نرسيدم چشمهايم راباز بگذاريد تا بدانند كه آخر مولايم مهدى عجل الله را نديدم سينه ام را بشكافيد تا قلبم را كه از كثرت گناه سياه شده ببينند و عبرت بگيرند تا مرگ سراغ آنها نيامده .
به پدر و مادرم كه وسيله ؟؟؟ دهنده جسم و روحم شدند سفارش مى كنم كه صبر پيشه كنند اگر سعادت من را مى خواهند من به سعادت ابدى رسيده ام به برادرانم سفارشى مى كنم كه تقوى پيشه كنند تا رستگار شوند به خواهرانم سفارش مى كنم كه حجابشان ديگر سنگرشان را حفظ كنند و حسينها و زينبهايى پرورش دهند كه بتوانند ادامه دهنده راه حسين و زينب تا انقلاب مهدى باشند و كلا به همه سفارش مى كنم كه دست از امام برندارند ديگر سفارش مى كنم كه هركه چيزى از من مى خواهد يا ببخشد يا از خانواده ام بگيرد و هر چيزى كه پيش كسى دارم يا به خانواده ام تحويل دهد يا در راه خدا انفاق كند .
ديگر اين كه پدر و مادرم براى من گريه نكنند چون منافق خوشحال مى شود چون وقتى خداوند من را به شما داد خوشحال بوديد و وقتى هم كه شهيد شدم خوشحال باشيد .
والسلام.[۱]
