شهید محمدرضا دادجو: تفاوت بین نسخهها
Atashbar97 (بحث | مشارکتها) (صفحهای جدید حاوی «شه ی د محمدرضا دادجو تار ی خ تولد :1334/11/06 تار ی خ شهادت : 1359/04/23 محل شهادت : نامش...» ایجاد کرد) |
|||
| (۴ نسخههای متوسط توسط ۳ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | + | شهید محمدرضا دادجو | |
| − | + | تاریخ تولد :1334/11/06 | |
| − | + | تاریخ شهادت : 1359/04/23 | |
محل شهادت : نامشخص | محل شهادت : نامشخص | ||
| سطر ۹: | سطر ۹: | ||
محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا | محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا | ||
| − | زندگی نامه | + | ==زندگی نامه== |
| − | |||
| + | [[شهيد]] [[محمدرضا دادجو]] فرزند حاج سيف اله، در سال 1334 در خانواده متدین متولد شد. پس از طی دوره ابتدایی و راهنمایی به علت اینکه پدر ايشان افسر [[ژاندارمری]] بود، در دبيرستان نظام نام نويسی كرد و موفق به اخذ دیپلم رياضی گرديد. در تاریخ 1/7/1354 از طریق شرکت در کنکور ورودی [[دانشکده افسری]] به استخدام [[ارتش]] در آمد. بعد از دوران سه ساله دانشکده در تاریخ 1/7/1357 در [[رسته توپخانه]] به درجه [[ستوان دومی]] نائل آمد. پس از گذراندن دوره مقدماتی [[توپخانه]]، در [[مرکز آموزش توپخانه اصفهان]] به [[گروه 55 توپخانه]] همان شهر اختصاص یافته و مشغول انجام وظیفه شد . | ||
| − | |||
| + | در سال 1359 مامور خدمت سرمايه در [[نفت شهر]] [[كرمانشاه]] گرديد و در همين موقع اختلاف بين دولت [[عراق]] و دولت [[ايران]] بالا گرفت. كشور [[عراق]] با [[تهاجم نظامی]] به [[ايران]] که با دفاع سرسختانه [[محمدرضا دادجو]] و پرسنل [[توپخانه]] مربوطه، چهار پاسگاه [[عراق]] را تخريب، و 25 نفر از [[بعثیان عراق]] را به درك فرستاد و مجروح شد. در همين موقع با شليك [[توپخانه ارتش عراق]] [[شهید محمدرضا دادجو]] و چند نفر از رزمندگان، به درجه رفیع [[شهادت]] نائل گردیدند . اخلاق و رفتار [[محمدرضا دادجو]] خوب، و بسيار منضبط بود. برخورد او با كليه دوستان و خانواده خيلی عالی و به دين [[اسلام]] بسيار مقيد، و عاشق خدمت به مردم بود و سرانجام در تاریخ [[24/4/1359]] مصادف با روز دوم [[ماه مبارک رمضان]] با زبان روزه [[شهيد]]، و به سوی خدا پرواز نمود . | ||
| − | |||
| + | روحش شاد و یادش گرامی | ||
| − | |||
| − | + | ==وصیت نامه== | |
| − | + | بسم الله الرحمن الرحیم | |
| − | + | وصیت نامه من [[محمدرضا دادجو]] | |
| − | |||
| − | + | در كمال صحت عقل این وصیت نامه را می نویسم، من همیشه آرزو داشتم كه [[شهید]] شوم و البته همیشه سعی می كردم كه خود را برای [[شهادت]] بسازم، و به یكی از آرزوهای [[مومنين]] به خدا و [[اسلام]] تحقق بدهم، آن هم با [[شهادت]]، كه حد اعلای یك افتخار، و بزرگترین نعمت در این دنیا می باشد. خدا به كسی كه واقعاً لیاقتش را دارد اعطا می كند، چون يك [[مسلمان]] واقعی هر لحظه برای [[مرگ]] آماده است و باید اعمال نیز گواه این آمادگی باشد. چنان كه [[حضرت علی (ع)]] فرموده اند: "طوری در دنیا زندگی كن گويا كه عمر طولانی داری در نتيجه كارهای خوب و برآوردن و اداره كردن حاجات و نياز دیگران را انجام می دهی، و طوری در دنیا زندگی كن كه فكر كنی عمرت طولانی می باشد از اين نظر كه نا امید نباشی و پایداری در مشكلات و رفع تمام آنها، با [[توكل]] به خدا، و دنبال علم رفتن و یك لحظه از حركت باز نایستادن در كار وزندگی است ".<ref>[http://www.ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/10380 سایت شهدای ارتش]</ref> | |
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references /> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ مرداد ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۲۳
شهید محمدرضا دادجو
تاریخ تولد :1334/11/06
تاریخ شهادت : 1359/04/23
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا
زندگی نامه
شهيد محمدرضا دادجو فرزند حاج سيف اله، در سال 1334 در خانواده متدین متولد شد. پس از طی دوره ابتدایی و راهنمایی به علت اینکه پدر ايشان افسر ژاندارمری بود، در دبيرستان نظام نام نويسی كرد و موفق به اخذ دیپلم رياضی گرديد. در تاریخ 1/7/1354 از طریق شرکت در کنکور ورودی دانشکده افسری به استخدام ارتش در آمد. بعد از دوران سه ساله دانشکده در تاریخ 1/7/1357 در رسته توپخانه به درجه ستوان دومی نائل آمد. پس از گذراندن دوره مقدماتی توپخانه، در مرکز آموزش توپخانه اصفهان به گروه 55 توپخانه همان شهر اختصاص یافته و مشغول انجام وظیفه شد .
در سال 1359 مامور خدمت سرمايه در نفت شهر كرمانشاه گرديد و در همين موقع اختلاف بين دولت عراق و دولت ايران بالا گرفت. كشور عراق با تهاجم نظامی به ايران که با دفاع سرسختانه محمدرضا دادجو و پرسنل توپخانه مربوطه، چهار پاسگاه عراق را تخريب، و 25 نفر از بعثیان عراق را به درك فرستاد و مجروح شد. در همين موقع با شليك توپخانه ارتش عراق شهید محمدرضا دادجو و چند نفر از رزمندگان، به درجه رفیع شهادت نائل گردیدند . اخلاق و رفتار محمدرضا دادجو خوب، و بسيار منضبط بود. برخورد او با كليه دوستان و خانواده خيلی عالی و به دين اسلام بسيار مقيد، و عاشق خدمت به مردم بود و سرانجام در تاریخ 24/4/1359 مصادف با روز دوم ماه مبارک رمضان با زبان روزه شهيد، و به سوی خدا پرواز نمود .
روحش شاد و یادش گرامی
وصیت نامه
بسم الله الرحمن الرحیم
وصیت نامه من محمدرضا دادجو
در كمال صحت عقل این وصیت نامه را می نویسم، من همیشه آرزو داشتم كه شهید شوم و البته همیشه سعی می كردم كه خود را برای شهادت بسازم، و به یكی از آرزوهای مومنين به خدا و اسلام تحقق بدهم، آن هم با شهادت، كه حد اعلای یك افتخار، و بزرگترین نعمت در این دنیا می باشد. خدا به كسی كه واقعاً لیاقتش را دارد اعطا می كند، چون يك مسلمان واقعی هر لحظه برای مرگ آماده است و باید اعمال نیز گواه این آمادگی باشد. چنان كه حضرت علی (ع) فرموده اند: "طوری در دنیا زندگی كن گويا كه عمر طولانی داری در نتيجه كارهای خوب و برآوردن و اداره كردن حاجات و نياز دیگران را انجام می دهی، و طوری در دنیا زندگی كن كه فكر كنی عمرت طولانی می باشد از اين نظر كه نا امید نباشی و پایداری در مشكلات و رفع تمام آنها، با توكل به خدا، و دنبال علم رفتن و یك لحظه از حركت باز نایستادن در كار وزندگی است ".[۱]
