شهید مصطفی قاسمی: تفاوت بین نسخهها
Parsasirat98 (بحث | مشارکتها) |
|||
| (۳ نسخههای متوسط توسط ۳ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| + | {{جعبه اطلاعات افراد نظامی | ||
| + | |نام فرد = مصطفی قاسمی | ||
| + | |تصویر =Thumbnail_f87f0bc8ce9b0c9dca7f0b31903c10deee55b88d.jpg | ||
| + | |ملیت = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی | ||
| + | |دین و مذهب = [[مسلمان]]، [[شیعه]] | ||
| + | |تولد =[[1342/06/01]] | ||
| + | |شهادت = [[1362/08/08]] | ||
| + | |محل دفن =دلیجان - دودهک | ||
| + | |جنگها = [[جنگ ایران و عراق]] | ||
| + | }} | ||
| + | |||
| + | بسمه تعالی | ||
| + | |||
شهید مصطفی قاسمی | شهید مصطفی قاسمی | ||
تاریخ تولد : 1342/06/01 | تاریخ تولد : 1342/06/01 | ||
| + | |||
تاریخ شهادت : 1362/08/08 | تاریخ شهادت : 1362/08/08 | ||
محل شهادت : نامشخص | محل شهادت : نامشخص | ||
| + | |||
محل آرامگاه : مرکزی - دلیجان - دودهک | محل آرامگاه : مرکزی - دلیجان - دودهک | ||
| − | |||
| − | |||
==زندگینامه== | ==زندگینامه== | ||
| − | شهيد مصطفي قاسمي فرزند علي اكبر، در روستاي دودهك دليجان از توابع استان مركزي به دنيا آمد. پدرش كشاورز و مادرش خانه دار بود. تحصيلات را تا سال دوم راهنمايي ادامه داد و سپس در كنار پدر به كار كشاورزي مشغول شد و گاهي هم با تراكتور زمين هاي روستا را شخم مي زد. تا اين كه زمان سربازي فرا رسيد از طريق نيروي زميني ارتش در تاريخ 1361/01/10 به جبهه اعزام شد و مدت 17 ماه در جبهه حضور داشت. | + | [[شهيد مصطفي قاسمي]] فرزند علي اكبر، در روستاي دودهك دليجان از توابع استان مركزي به دنيا آمد. پدرش كشاورز و مادرش خانه دار بود. تحصيلات را تا سال دوم راهنمايي ادامه داد و سپس در كنار پدر به كار كشاورزي مشغول شد و گاهي هم با تراكتور زمين هاي روستا را شخم مي زد. تا اين كه زمان سربازي فرا رسيد از طريق نيروي زميني ارتش در تاريخ 1361/01/10 به جبهه اعزام شد و مدت 17 ماه در جبهه حضور داشت. |
او اهل نماز اول وقت و نماز شب، تلاوت قرآن و دعا بود و همچنين در مراسم سوگواری شهداء نيز شرکت می كرد. بارزترین خصوصیات اخلاقی شهید قاسمی اين كه بسیار به پدر و مادر عشق می ورزید و آنها را سفارش به مواظبت از خودشان می کرد و همین امر باعث شد که تحصیل را رها کند و به کمک و ياري پدر در کشاروزی بپردازد و همچنین به اهالي روستا نيز کمک می کرد. | او اهل نماز اول وقت و نماز شب، تلاوت قرآن و دعا بود و همچنين در مراسم سوگواری شهداء نيز شرکت می كرد. بارزترین خصوصیات اخلاقی شهید قاسمی اين كه بسیار به پدر و مادر عشق می ورزید و آنها را سفارش به مواظبت از خودشان می کرد و همین امر باعث شد که تحصیل را رها کند و به کمک و ياري پدر در کشاروزی بپردازد و همچنین به اهالي روستا نيز کمک می کرد. | ||
| − | شهید عزیز عقیده داشت که بايد تا آخرین قطره خود در مقابل عراق بایستیم و او اصرار داشت که به جبهه برود و با دشمن بجنگند. بعد از اعزام هم که گاهی با اصرار والدين كه بعد از پایان خدمت، تشکیل خانواده دهد مواجه می شد اظهار می داشت عروسی ما در جبهه است نه در شهر. | + | [[شهید]] عزیز عقیده داشت که بايد تا آخرین قطره خود در مقابل [[عراق]] بایستیم و او اصرار داشت که به جبهه برود و با دشمن بجنگند. بعد از اعزام هم که گاهی با اصرار والدين كه بعد از پایان خدمت، تشکیل خانواده دهد مواجه می شد اظهار می داشت عروسی ما در جبهه است نه در شهر. |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | + | ||
| + | [[شهيد مصطفي قاسمي]]، سرانجام در تاریخ 1362/08/08 در جاده بوکان به نهاوند با انفجار [[مین]] به [[شهادت]] رسيد. | ||
==وصیتنامه== | ==وصیتنامه== | ||
| سطر ۲۷: | سطر ۳۷: | ||
بسم رب الشهدا و الصديقين | بسم رب الشهدا و الصديقين | ||
| − | خداوندا! ما را توفيق عنايت كن كه در راه تو به شهادت برسيم. | + | خداوندا! ما را توفيق عنايت كن كه در راه تو به [[شهادت]] برسيم. |
| − | با درود و سلام به رهبر عظيم الشأن انقلاب، امام خمينى. اين جانب سرباز وظيفه مصطفى قاسمى كه در جبهه حق عليه باطل در برابر اشرار داخلى منطقه عملياتى غرب به خدمت سربازى مشغول هستم. بعد از شناخت به وحدانيت خداوند عظيم و لاشريك بعد از مرگ پر افتخارم كه پيوستن به خيل كاروان شهيدان و شتاب به سوى لقاء الله شكل يافته، اعلام مى كنم اين مرگ را با چشمى باز و آگاهى كامل انتخاب كرده و به آن مفتخر هستم. | + | با درود و سلام به رهبر عظيم الشأن انقلاب، [[امام خمينى]]. اين جانب سرباز وظيفه مصطفى قاسمى كه در جبهه حق عليه باطل در برابر اشرار داخلى منطقه عملياتى غرب به خدمت سربازى مشغول هستم. بعد از شناخت به وحدانيت خداوند عظيم و لاشريك بعد از مرگ پر افتخارم كه پيوستن به خيل كاروان شهيدان و شتاب به سوى لقاء الله شكل يافته، اعلام مى كنم اين مرگ را با چشمى باز و آگاهى كامل انتخاب كرده و به آن مفتخر هستم. |
پدر و مادر گرامى و خانواده عزيز! بعد از مرگم براى من گريه نكنيد و سياه نيز نپوشيد كه باعث خوشحالى دشمن است و شاد باشيد كه امانت خدا را اين گونه تحويل داده ايد. مادرم! از اين كه شيره جسمت را كه به من خوراندى تبديل به خون سرخى شده و درخت اسلام را آبيارى مى كند افتخار كن. من نتوانستم زحمات شما را آن گونه كه دلخواهتان بود جبران كنم. | پدر و مادر گرامى و خانواده عزيز! بعد از مرگم براى من گريه نكنيد و سياه نيز نپوشيد كه باعث خوشحالى دشمن است و شاد باشيد كه امانت خدا را اين گونه تحويل داده ايد. مادرم! از اين كه شيره جسمت را كه به من خوراندى تبديل به خون سرخى شده و درخت اسلام را آبيارى مى كند افتخار كن. من نتوانستم زحمات شما را آن گونه كه دلخواهتان بود جبران كنم. | ||
| − | براى مراسم تشييع من خرج بيهوده ننمایيد؛ مخارج آن را در راه نيازمندانى بدهيد كه از هر نظر در مضيقه مادى هستند. هيچ ناراحت نباشيد و بدانيد كه خون شهيد هيچ وقت پايمال نمى شود و شهيد هميشه بر حق و پايدار است. آن گونه كه امام حسين (علیه السلام) مي فرمايد: بگذاريد مرا بكشند، من از شهادت نمى ترسم همان طور كه طفل از پستان مادر جدا نمى شود و نمى ترسد. من به خدا و جدم مى پيوندم اما بدانيد كه لشکر كفر نامش در همين ميدان به فراموشى سپرده مى شود. | + | براى مراسم تشييع من خرج بيهوده ننمایيد؛ مخارج آن را در راه نيازمندانى بدهيد كه از هر نظر در مضيقه مادى هستند. هيچ ناراحت نباشيد و بدانيد كه خون [[شهيد]] هيچ وقت پايمال نمى شود و [[شهيد]] هميشه بر حق و پايدار است. آن گونه كه امام حسين (علیه السلام) مي فرمايد: بگذاريد مرا بكشند، من از [[شهادت]] نمى ترسم همان طور كه طفل از پستان مادر جدا نمى شود و نمى ترسد. من به خدا و جدم مى پيوندم اما بدانيد كه لشکر كفر نامش در همين ميدان به فراموشى سپرده مى شود. |
| − | پس خانواده محترم! اگر روزى بايد بميرم چه بهتر در بستر نباشد و در اين ميدان خود را در راهى فدا كنم كه خداوند خود ميزبانم باشد. مرگ با عزت بهتر از زندگى ذلت بار است. بارى پدرجان! اگر شهيد شدم هيچ بر چهره مردانه ات اشك نريز چون كه شهادتم در راه خداست. مهربان مادرم! وصيتم به تو اين است كه فرزندانت را آن چنان تربيت كنى كه فقط در راه الله بروند و بدان كه اجر تو بيشتر خواهد بود. اگر شهيد شدم مرا غسل ندهيد چون رهبرم حسين (علیه السلام) نه غسل داشت نه كفن. | + | پس خانواده محترم! اگر روزى بايد بميرم چه بهتر در بستر نباشد و در اين ميدان خود را در راهى فدا كنم كه خداوند خود ميزبانم باشد. مرگ با عزت بهتر از زندگى ذلت بار است. بارى پدرجان! اگر [[شهيد]] شدم هيچ بر چهره مردانه ات اشك نريز چون كه شهادتم در راه خداست. مهربان مادرم! وصيتم به تو اين است كه فرزندانت را آن چنان تربيت كنى كه فقط در راه الله بروند و بدان كه اجر تو بيشتر خواهد بود. اگر شهيد شدم مرا غسل ندهيد چون رهبرم حسين (علیه السلام) نه غسل داشت نه كفن. |
مادر! آرزوى من برآورده شد، گريه نكن. روزى كه لباس نظامى را پوشيدم انگار لباس دامادى را پوشيدم. مادر و پدر! در آخر از همه شما حلاليت مى طلبم و به خاطر خدا مرا ببخشيد. | مادر! آرزوى من برآورده شد، گريه نكن. روزى كه لباس نظامى را پوشيدم انگار لباس دامادى را پوشيدم. مادر و پدر! در آخر از همه شما حلاليت مى طلبم و به خاطر خدا مرا ببخشيد. | ||
| سطر ۴۱: | سطر ۵۱: | ||
و لا تحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا ... | و لا تحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا ... | ||
| − | كسانى كه در را ه خدا كشته مى شوند مرده مپنداريد... | + | كسانى كه در را ه خدا كشته مى شوند مرده مپنداريد...<ref>[https://ajashohada.ir/MartyrDetails/42707 سایت شهدای ارتش]</ref> |
| − | + | ||
| − | + | ||
| − | <ref>[ | + | |
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| + | <references /> | ||
| + | ==نگارخانه تصاویر== | ||
| + | <gallery> | ||
| + | |||
| + | Image:Thumbnail_9cdb4956a8bd29a4707787f3b198eb285c1dc380.jpg | ||
| + | Image:Thumbnail_f87f0bc8ce9b0c9dca7f0b31903c10deee55b88d.jpg | ||
| + | |||
| + | </gallery> | ||
| − | + | ==رده== | |
| + | {{ترتیبپیشفرض: مصطفی قاسمی}} | ||
| + | [[رده: شهدا]] | ||
| + | [[رده: شهدای دفاع مقدس]] | ||
| + | [[رده: شهدای ایران]] | ||
| + | [[رده: شهدای استان مرکزی]] | ||
| + | [[رده: شهدای شهرستان دلیجان]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ شهریور ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۱۱
| مصطفی قاسمی | |
|---|---|
 | |
| ملیت |  ایرانی
|
| دین و مذهب | مسلمان، شیعه |
| تولد | 1342/06/01 |
| شهادت | 1362/08/08 |
| محل دفن | دلیجان - دودهک |
| جنگها | جنگ ایران و عراق |
بسمه تعالی
شهید مصطفی قاسمی
تاریخ تولد : 1342/06/01
تاریخ شهادت : 1362/08/08
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه : مرکزی - دلیجان - دودهک
زندگینامه
شهيد مصطفي قاسمي فرزند علي اكبر، در روستاي دودهك دليجان از توابع استان مركزي به دنيا آمد. پدرش كشاورز و مادرش خانه دار بود. تحصيلات را تا سال دوم راهنمايي ادامه داد و سپس در كنار پدر به كار كشاورزي مشغول شد و گاهي هم با تراكتور زمين هاي روستا را شخم مي زد. تا اين كه زمان سربازي فرا رسيد از طريق نيروي زميني ارتش در تاريخ 1361/01/10 به جبهه اعزام شد و مدت 17 ماه در جبهه حضور داشت.
او اهل نماز اول وقت و نماز شب، تلاوت قرآن و دعا بود و همچنين در مراسم سوگواری شهداء نيز شرکت می كرد. بارزترین خصوصیات اخلاقی شهید قاسمی اين كه بسیار به پدر و مادر عشق می ورزید و آنها را سفارش به مواظبت از خودشان می کرد و همین امر باعث شد که تحصیل را رها کند و به کمک و ياري پدر در کشاروزی بپردازد و همچنین به اهالي روستا نيز کمک می کرد.
شهید عزیز عقیده داشت که بايد تا آخرین قطره خود در مقابل عراق بایستیم و او اصرار داشت که به جبهه برود و با دشمن بجنگند. بعد از اعزام هم که گاهی با اصرار والدين كه بعد از پایان خدمت، تشکیل خانواده دهد مواجه می شد اظهار می داشت عروسی ما در جبهه است نه در شهر.
شهيد مصطفي قاسمي، سرانجام در تاریخ 1362/08/08 در جاده بوکان به نهاوند با انفجار مین به شهادت رسيد.
وصیتنامه
بسم رب الشهدا و الصديقين
خداوندا! ما را توفيق عنايت كن كه در راه تو به شهادت برسيم.
با درود و سلام به رهبر عظيم الشأن انقلاب، امام خمينى. اين جانب سرباز وظيفه مصطفى قاسمى كه در جبهه حق عليه باطل در برابر اشرار داخلى منطقه عملياتى غرب به خدمت سربازى مشغول هستم. بعد از شناخت به وحدانيت خداوند عظيم و لاشريك بعد از مرگ پر افتخارم كه پيوستن به خيل كاروان شهيدان و شتاب به سوى لقاء الله شكل يافته، اعلام مى كنم اين مرگ را با چشمى باز و آگاهى كامل انتخاب كرده و به آن مفتخر هستم.
پدر و مادر گرامى و خانواده عزيز! بعد از مرگم براى من گريه نكنيد و سياه نيز نپوشيد كه باعث خوشحالى دشمن است و شاد باشيد كه امانت خدا را اين گونه تحويل داده ايد. مادرم! از اين كه شيره جسمت را كه به من خوراندى تبديل به خون سرخى شده و درخت اسلام را آبيارى مى كند افتخار كن. من نتوانستم زحمات شما را آن گونه كه دلخواهتان بود جبران كنم.
براى مراسم تشييع من خرج بيهوده ننمایيد؛ مخارج آن را در راه نيازمندانى بدهيد كه از هر نظر در مضيقه مادى هستند. هيچ ناراحت نباشيد و بدانيد كه خون شهيد هيچ وقت پايمال نمى شود و شهيد هميشه بر حق و پايدار است. آن گونه كه امام حسين (علیه السلام) مي فرمايد: بگذاريد مرا بكشند، من از شهادت نمى ترسم همان طور كه طفل از پستان مادر جدا نمى شود و نمى ترسد. من به خدا و جدم مى پيوندم اما بدانيد كه لشکر كفر نامش در همين ميدان به فراموشى سپرده مى شود.
پس خانواده محترم! اگر روزى بايد بميرم چه بهتر در بستر نباشد و در اين ميدان خود را در راهى فدا كنم كه خداوند خود ميزبانم باشد. مرگ با عزت بهتر از زندگى ذلت بار است. بارى پدرجان! اگر شهيد شدم هيچ بر چهره مردانه ات اشك نريز چون كه شهادتم در راه خداست. مهربان مادرم! وصيتم به تو اين است كه فرزندانت را آن چنان تربيت كنى كه فقط در راه الله بروند و بدان كه اجر تو بيشتر خواهد بود. اگر شهيد شدم مرا غسل ندهيد چون رهبرم حسين (علیه السلام) نه غسل داشت نه كفن.
مادر! آرزوى من برآورده شد، گريه نكن. روزى كه لباس نظامى را پوشيدم انگار لباس دامادى را پوشيدم. مادر و پدر! در آخر از همه شما حلاليت مى طلبم و به خاطر خدا مرا ببخشيد.
و لا تحسبن الذين قتلوا فى سبيل الله امواتا ...
كسانى كه در را ه خدا كشته مى شوند مرده مپنداريد...[۱]
