Heydari9711 (بحث | مشارکتها) (←زندگینامه) |
Fazayemajazi (بحث | مشارکتها) (←وصیتنامه) |
||
| (۲ نسخههای متوسط توسط ۲ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۲۸: | سطر ۲۸: | ||
==وصیتنامه== | ==وصیتنامه== | ||
| − | از خدا بخواهيد در هر حال مواظب و مراقب ما باشد كه شيطان خارج كه ابليس و داخل كه نفس باشد با دامهايى كه در آن دانه ريخته اند منتظر صيد ما هستند . بياييد راضى به رضاى خدا باشيم و امور را با حركتمان به خدا واگذار كنيم . | + | از خدا بخواهيد در هر حال مواظب و مراقب ما باشد كه شيطان خارج كه ابليس و داخل كه نفس باشد با دامهايى كه در آن دانه ريخته اند منتظر صيد ما هستند . بياييد راضى به رضاى خدا باشيم و امور را با حركتمان به خدا واگذار كنيم .<ref>[http://khayyen.ir/shahid/523 سایت شهدای خین]</ref> |
| − | + | ==پانویس== | |
| − | + | <references /> | |
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مهر ۱۳۹۸، ساعت ۱۴:۴۸
نام : منانی پیکانی / احمد نام پدر : عبدالكريم تاریخ تولد : ۱۳۴۴-۱۲-۱۴ محل تولد : اصفهان تاریخ شهادت : ۱۳۶۲-۴-۳۰ محل شهادت : پيرانشهر-عمليات والفجر 2 شهرستان : اصفهان یگان : مسئولیت : تحصیلات : محل تحصیل : مدرسه علميه امام صادق(ع) گلزار : گلستان شهدای اصفهان
زندگینامه
چهار، پنج ساله بود كه همراه پدر كه مدرس قرآن بود در نماز جماعت مسجد و جلسات قرآن كريم حاضر م ىشد و پايه هاى اعتقادى خود را مستحكم مى كرد. در تظاهرات و راهپيمايى ها عليه رژيم منحوس پهلوى نقش فعال داشت. هنگامى كه كفتاران بعثى به بيشه شيران حقيقت حمله كردند، عازم جبهه هاى نور شد و پا به پاى رزمندگان به دفاع از حريم اسلام و كشور پرداخت. شهيد منّانى چندين بار به جبهه عزيمت نمود. يك بار در منطقه ايلام در حمله هواپيما هاى دشمن مجروح گشت و پس از مداوا بار ديگر با نواى رحيل قافله جبهه، همدم بچه هاى جنگ شد و اين همزمان با آغاز عمليات والفجر 2 در منطقه عملياتى پيرانشهر در غرب كشور بود كه آخرين صفحه زندگى خود را با شهادت ورق زد و قرين سعادت گشت و در جوار حضرت حق آرام گرفت. » إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَهَرٍ فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍ مُّقْتَدِرٍ « پيكر پاك اين شهيد مجاهد سال ها در منطقه عملياتى ماند تا در سال 72 ، گروه تفحّص باقيمانده پيكر او را به شهر اصفهان فرستادند.
وصیتنامه
از خدا بخواهيد در هر حال مواظب و مراقب ما باشد كه شيطان خارج كه ابليس و داخل كه نفس باشد با دامهايى كه در آن دانه ريخته اند منتظر صيد ما هستند . بياييد راضى به رضاى خدا باشيم و امور را با حركتمان به خدا واگذار كنيم .[۱]