شهید جاوید یوسفی: تفاوت بین نسخهها
Hejazi9708 (بحث | مشارکتها) |
|||
| (۶ نسخههای متوسط توسط ۵ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | + | [[شهیدجاوید یوسفی]] | |
نام پدر : | نام پدر : | ||
| سطر ۵: | سطر ۵: | ||
محل تولد: افغانستان | محل تولد: افغانستان | ||
| − | + | [[تاریخ تولد: ۶۷/۲/۱۰]] | |
| − | + | [[تاریخ شهادت: ۹۳/۱۲/۸]] | |
| − | محل شهادت: حلب، | + | محل شهادت: حلب، سوریه |
محل دفن: رشت | محل دفن: رشت | ||
| سطر ۱۹: | سطر ۱۹: | ||
==زندگینامه== | ==زندگینامه== | ||
| − | + | جاوید یوسفی ، افغانی شیعه ساکن کوار، در دفاع از حریم آل الله و مقابله با تروریستهای تکفیری در اسفندماه ۹۳ آسمانی شد و به درجه رفیع [[شهادت]] نائل آمد. پیکر این شهید در حرم سید علاالدین حسین تشییع و در شیراز به خاک سپرده شد. | |
==خاطرات== | ==خاطرات== | ||
| − | + | شهید جاوید یوسفی از شهدای فاطمیون استان فارس است که با دعوت حضرت زینب (س) راهی جبهه سوریه شد و توصیه به مراقبت از دخترانش تا بعد از شهادتش ادامه دارد . | |
| − | به گزارش | + | به گزارش خبرگزاری تسنیم از شیراز، « فاطمیون خاک مظلومیت از چهره افغانستانی ها زدودند» این سخن سردار حاج قاسم سلیمانی در دیدار با خانواده شهدای تیپ فاطمیون است. غیور مردان فاطمیون مردان سادهپوش و ساده زیستی که شهرت حماسهآفرینی شان کم از مردان شماره یک جبهه مقاومت اسلامی نیست . |
| − | + | جاوید یوسفی یکی از این غیورمردان است که در شهرستان کوار استان فارس ساکن بوده و به گفته مادرش «از کودکی به دنبال [[شهادت]] و جنگ می گشته و حتی زمانی که بحث سوریه مطرح نبوده به دنبال یافتن راهی بوده که به برای جنگیدن به لبنان رود ». | |
| − | + | یسنا ۲ ساله و اسما ۶ ساله یادگارانی از جاوید یوسفی هستند که محبت پدرانهاش حتی پس از شهادتش نیز شامل حال کودکانش شده و هر زمان به خواب اطرافیانش می آید تنها توصیه ای که دارد این است که «مراقب دخترانش باشند و آنها را با حجاب آشنا کنند». آخرین خاطرهای که یسنای دو ساله از پدر دارد مربوط به ۵ ماهگی اش می شود اما با این حال هر روز مقابل عکس پدر می ایستد و با زبان شیرین کودکانه می گوید : «بابا بیا » . | |
| − | فاطمه | + | فاطمه رضایی همسر شهید جاوید یوسفی به نقل از خاطرات همسر شهیدش می پردازد، خاطراتی که هرگاه به اسما و یسنا می رسند نمی از اشک چشمانش را سرخ می کند . اسما ۶ سال دارد و امسال به کلاس اول ابتدایی می رود . خاطرات بیشتری از پدرش دارد و هر روز این خاطرات را برای خود و مادرش تازه می کند حتی اگر لیوانی یا ظرفی در خانه یادآور این خاطرات باشند . |
| − | اسما صبور است و هنگام ی که مادر | + | اسما صبور است و هنگام ی که مادر بی تاب و دلتنگ می شود به دلدار ی می شتابد و می گوید : « مامان گریه نکن. جا ی بابا جاو ی د خوب است. ما هم یک روز پیشش میرویم» . فاطمه رضایی درباره علاقه شهید به دخترانش می گوید : « هر بار از سوریه زنگ می زد سفارش می کرد که مراقب یسنا و اسما باشم، با آنها تندی نکنم، برایشان چادر کوچکی بدوزم تا در کنارم به نماز بایستند و مراقب باشم تا وقتی بزرگ شدند چادر را به عنوان حجاب انتخاب کنند ». |
| − | + | وی در ۱۸ سالگی زندگی مشترکش را با شهید جاوید یوسفی آغاز کرده و ۶ بهار را با شهید زندگی کرده است. در بیان خاطراتش از سه ماه دوران نامزدی خود می گوید : « سه ماه نامزد بودیم . شهید جاوید خیلی اهل تفریح بود و ما با هم خیلی کوه می رفتیم . شیراز را خیلی دوست داشت و گاهی با موتور به شیراز و زیارت حرم شاهچراغ (ع) می رفتیم » . | |
| − | پس از سه ماه که فاطمه | + | پس از سه ماه که فاطمه رضایی وارد زندگی مشترک با شهید جاوید می شود، جاوید یوسفی علاقه خود را به [[شهادت]] به زبانهای مختلف بیان می کند، رضایی می گوید : « زمانی که اخبار فلسطین را میدید می گفت کاش می شد که من بروم و بجنگم. فیلمهای دفاع مقدس زیاد می گرفت و با هم نگاه می کردیم » . |
| − | + | شهید جاوید یوسفی به دعوت حضرت زینب (س) راهی سوریه می شود، رضایی درباره خوابی که شهید جاوید یوسفی دیده بود، می گوید : « منزل پدر جاوید بودم . صبح که از خواب بیدار شد خیلی دگرگون بود و گفت خواب دیدم در قبر خوابیده بودم. قبرم تاریک بود و یک عقرب روی سینهام راه می رفت خیلی ترسیده بودم تا اینکه خانمی نوران آمد و قبرم روشن شد و گفته جاوید تو از مایی بلند شو ». | |
| − | + | شهید یوسفی پس از این خواب به دنبال راهی برای رفتن به سوریه می گشت تا اینکه به مشهد رفت و با تیپ فاطمیون آشنا شد. رضایی می گوید : « آن زمانی سنا ۵ ماه داشت و زمان ی که گفت می خواهم به سوریه بروم من مخالفت کردم. آنقدر برایم از اهمیت دفاع از حرم اهل بیت گفت و اینکه اگر راضی نباشی مرتکب گناه می شوی که من هم راضی شدم ». | |
| − | همسر | + | همسر شهید یوسفی می افزاید : «در این مدت در هر فرصتی به من می گفت برو کاغذ بیاور تا وصیت نامه بنویسم و من هم با شوخی و خنده با این نوع صحبتهایش برخورد می کردم . یک انگشتر و تسبیح داشت که همیشه همراهش بود در حرم امام رضا (ع) تبرکشان کرده بود، می گفت این دوتا مثل من و تو همیشه با هم هستند و بعد که ان شالله سوریه باز شد این دو تا با هم به زیارت می روند، بعد از اینکه من رفتم تو هم بیا » |
| − | دو هفته از اعزام | + | دو هفته از اعزام شهید جاوید به سوریه گذشت و فاطمه رضایی در دلشورهای ناشی از بی خبری است تا اینکه از مشهد راهی کوار می شود تا در کنار خانواده شهید جاوید باشد. شهید جاوید پس از یک ماه تماس می گیرد و رضایی از دلتنگی هایش برای جاوید می گوید . |
| − | همسر | + | همسر شهید می گوید : « پس از یک ماه زنگ زد. ابراز دلتنگی می کردم . جاوید خیلی دلتنگ یسنا و اسما بود و توصیه می کرد هیچ وقت با بداخلاقی با یسنا و اسما صحبت نکنم، اگر کاری کردند که عصبانی شدم با آنها تندی نکنم». اسفند ۹۳ پیکر شهید جاوید را با دیگر شهدای فاطمیون به مشهد می آورند و به خانواده یوسفی نیز می گویند که جاوید زخمی شده و به مشهد بیا یند . |
| − | + | زمانی که خانواده یوسفی به مشهد می رسند، متوجه شهادت جاوید می شوند، فاطمه رضایی می گوید : « شهادتش را باور نمی کردم حتی زمانی که پیکر جاوید را آوردند می گفتم «خدا کنه که جاوید نباشه». خودم را دلداری می دادم که جاوید نیست حتما اشتباه اسمی است». همسر شهید جاوید درباره صحبتهایی که با پیکر شهید جاوید داشته، می افزاید : « تنها چیزی که گفتم این بود که حلالم کند و اگر در زندگی کوتاهی کردم مرا ببخشد ». | |
| − | + | شهید جاوید اما دلتنگی های خانوادهاش را می داند و هر زمان به خواب همسرش می آید، می گوید : « من همیشه کنار شما هستم. نگران نباشید» . همسر شهید جاوید این روزها دلتنگی خود را با عکسهای یادگاری جاوید خالی می کند و صحبتها و درددلهای هر روزه بخشی از زندگی فاطمه رضایی شده است . | |
| − | از همسر | + | از همسر شهید درباره این مسئله می پرسم که برخی می گویند شهدای فاطمیون برای گرفتن کارت اقامت و کار رفتند، می گو ید : « جاوید بنا، گچکار و لولهکش بود و هرگز مشکل مالی نداشتیم به اضافه اینکه چون خانواده شهید جاوید زمان زیادی بود که ایران بودند مشکلی برای اقامت نداشتند ». |
| − | فاطمه | + | فاطمه رضایی در پای ان صحبتها یش از سفری که پس از شهادت جاوید به سوریه رفته می گوید : « همیشه بی تاب رفتن جاوید و شهید شدنش بودم تا اینکه به سوریه رفتیم و وقتی وارد حرم حضرت زینب (س) شدم از اینکه این همه بی تاب بودم شرمنده شدم و دوست داشتم برای همیشه در سوریه و در جوار حرم حضرت زینب (س) بمانم ». |
| − | + | گیتی رضایی ، مادر شهید یوسفی نیز درباره فرزند شهیدش می گوید : « ۱۴ ساله بودم که جاوید به دنیا آمد. از کودکی عاشق جنگ و شهادت بود حتی چند بار می خواست به لبنان برود. خواب حضرت زینب را دید و به سوریه رفت بعد از سه ماه شهید شد ». | |
| − | مادر | + | مادر شهید درباره علاقه جاوید به شهادت می گوید : « سال ۹۱ با پدر و یکی از دوستانشان به شلمچه رفته بودند آنجا کفشش را از پا بیرون آورده و گفته بود اینجا خون شهیدان ریخته و مقدس است. در همان سفر به پدرش گفته بود که « میشه من هم یه روزی شهید بشم» دوستانش آن روز به جاوید خندیده بودند که شهادت کجا و اینجا کجا؟ |
| − | + | یاد و خاطرات جاوید برای مادر همیشه تازه است، گیتی رضایی درباره آخرین تماسش با شهید جاوید می گوید : « شب قبل از عملیات زنگ زد و گفت که دیگر برنمی گردد و برایش دعا کنم». مادر همان شب ۱۰۰ آیتالکرسی نذر سالم برگشتن جاوید می کند اما بنا بود آرزوی جاوید برآورده شود . صبح فردای عملیات خبر شهادت جاوید را می دهند . | |
| − | علاقه | + | علاقه جاوید به شیراز سبب شده که با وجود اینکه شهید جاوید مدتی در مشهد ساکن بوده به شیراز منتقل شود و در گلزار شهدای این شهر آرام بگیرد . مادر شهید از علاقه پسرش به دخترانش می گوید : « جاوید هر زمان که به خواب ما می آید می گوید هیچ وقت نگوئید جاوید حیف بود، من جای خوبی دارم فقط مراقب دخترانم باشید » . |
| − | سخن از | + | سخن از شهید جاوید یوسفی و خاطراتش تمامی ندارد و خانواده شهید یوسفی تا همیشه دلتنگ می مانند و هر بار دیدن اسما و یسنا به آنها ی گوید که مراقبت از این دو کودک یعنی خوشحالی و رضایت [[شهید]] از آنها.<ref>[http://www.takrimeshahid.ir/2016/12/14/%D8%B4%D9%87%DB%8C%D8%AF-%D8%AC%D8%A7%D9%88%DB%8C%D8%AF-%DB%8C%D9%88%D8%B3%D9%81%DB%8C-%D9%80-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3/ سایت شهید تکریم شهید]</ref> |
| + | ==نگارخانه تصاویر== | ||
| + | <gallery> | ||
| − | + | Image:551-150x150.jpg | |
| + | Image:javid-150x150.png | ||
| + | Image:shahid-150x150.jpg | ||
| − | + | </gallery> | |
| + | |||
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references /> | ||
| + | ==رده== | ||
| + | {{ترتیبپیشفرض:جاوید_یوسفی}} | ||
| + | [[رده: شهدا]] | ||
| + | [[رده: شهدای مدافع حرم]] | ||
| + | [[رده: شهدای عراق]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ تیر ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۴۸
نام پدر :
محل تولد: افغانستان
محل شهادت: حلب، سوریه
محل دفن: رشت
وصعبت تاهل: متاهل
تعداد فرزندان: ۲
زندگینامه
جاوید یوسفی ، افغانی شیعه ساکن کوار، در دفاع از حریم آل الله و مقابله با تروریستهای تکفیری در اسفندماه ۹۳ آسمانی شد و به درجه رفیع شهادت نائل آمد. پیکر این شهید در حرم سید علاالدین حسین تشییع و در شیراز به خاک سپرده شد.
خاطرات
شهید جاوید یوسفی از شهدای فاطمیون استان فارس است که با دعوت حضرت زینب (س) راهی جبهه سوریه شد و توصیه به مراقبت از دخترانش تا بعد از شهادتش ادامه دارد .
به گزارش خبرگزاری تسنیم از شیراز، « فاطمیون خاک مظلومیت از چهره افغانستانی ها زدودند» این سخن سردار حاج قاسم سلیمانی در دیدار با خانواده شهدای تیپ فاطمیون است. غیور مردان فاطمیون مردان سادهپوش و ساده زیستی که شهرت حماسهآفرینی شان کم از مردان شماره یک جبهه مقاومت اسلامی نیست .
جاوید یوسفی یکی از این غیورمردان است که در شهرستان کوار استان فارس ساکن بوده و به گفته مادرش «از کودکی به دنبال شهادت و جنگ می گشته و حتی زمانی که بحث سوریه مطرح نبوده به دنبال یافتن راهی بوده که به برای جنگیدن به لبنان رود ».
یسنا ۲ ساله و اسما ۶ ساله یادگارانی از جاوید یوسفی هستند که محبت پدرانهاش حتی پس از شهادتش نیز شامل حال کودکانش شده و هر زمان به خواب اطرافیانش می آید تنها توصیه ای که دارد این است که «مراقب دخترانش باشند و آنها را با حجاب آشنا کنند». آخرین خاطرهای که یسنای دو ساله از پدر دارد مربوط به ۵ ماهگی اش می شود اما با این حال هر روز مقابل عکس پدر می ایستد و با زبان شیرین کودکانه می گوید : «بابا بیا » .
فاطمه رضایی همسر شهید جاوید یوسفی به نقل از خاطرات همسر شهیدش می پردازد، خاطراتی که هرگاه به اسما و یسنا می رسند نمی از اشک چشمانش را سرخ می کند . اسما ۶ سال دارد و امسال به کلاس اول ابتدایی می رود . خاطرات بیشتری از پدرش دارد و هر روز این خاطرات را برای خود و مادرش تازه می کند حتی اگر لیوانی یا ظرفی در خانه یادآور این خاطرات باشند .
اسما صبور است و هنگام ی که مادر بی تاب و دلتنگ می شود به دلدار ی می شتابد و می گوید : « مامان گریه نکن. جا ی بابا جاو ی د خوب است. ما هم یک روز پیشش میرویم» . فاطمه رضایی درباره علاقه شهید به دخترانش می گوید : « هر بار از سوریه زنگ می زد سفارش می کرد که مراقب یسنا و اسما باشم، با آنها تندی نکنم، برایشان چادر کوچکی بدوزم تا در کنارم به نماز بایستند و مراقب باشم تا وقتی بزرگ شدند چادر را به عنوان حجاب انتخاب کنند ».
وی در ۱۸ سالگی زندگی مشترکش را با شهید جاوید یوسفی آغاز کرده و ۶ بهار را با شهید زندگی کرده است. در بیان خاطراتش از سه ماه دوران نامزدی خود می گوید : « سه ماه نامزد بودیم . شهید جاوید خیلی اهل تفریح بود و ما با هم خیلی کوه می رفتیم . شیراز را خیلی دوست داشت و گاهی با موتور به شیراز و زیارت حرم شاهچراغ (ع) می رفتیم » .
پس از سه ماه که فاطمه رضایی وارد زندگی مشترک با شهید جاوید می شود، جاوید یوسفی علاقه خود را به شهادت به زبانهای مختلف بیان می کند، رضایی می گوید : « زمانی که اخبار فلسطین را میدید می گفت کاش می شد که من بروم و بجنگم. فیلمهای دفاع مقدس زیاد می گرفت و با هم نگاه می کردیم » .
شهید جاوید یوسفی به دعوت حضرت زینب (س) راهی سوریه می شود، رضایی درباره خوابی که شهید جاوید یوسفی دیده بود، می گوید : « منزل پدر جاوید بودم . صبح که از خواب بیدار شد خیلی دگرگون بود و گفت خواب دیدم در قبر خوابیده بودم. قبرم تاریک بود و یک عقرب روی سینهام راه می رفت خیلی ترسیده بودم تا اینکه خانمی نوران آمد و قبرم روشن شد و گفته جاوید تو از مایی بلند شو ».
شهید یوسفی پس از این خواب به دنبال راهی برای رفتن به سوریه می گشت تا اینکه به مشهد رفت و با تیپ فاطمیون آشنا شد. رضایی می گوید : « آن زمانی سنا ۵ ماه داشت و زمان ی که گفت می خواهم به سوریه بروم من مخالفت کردم. آنقدر برایم از اهمیت دفاع از حرم اهل بیت گفت و اینکه اگر راضی نباشی مرتکب گناه می شوی که من هم راضی شدم ».
همسر شهید یوسفی می افزاید : «در این مدت در هر فرصتی به من می گفت برو کاغذ بیاور تا وصیت نامه بنویسم و من هم با شوخی و خنده با این نوع صحبتهایش برخورد می کردم . یک انگشتر و تسبیح داشت که همیشه همراهش بود در حرم امام رضا (ع) تبرکشان کرده بود، می گفت این دوتا مثل من و تو همیشه با هم هستند و بعد که ان شالله سوریه باز شد این دو تا با هم به زیارت می روند، بعد از اینکه من رفتم تو هم بیا »
دو هفته از اعزام شهید جاوید به سوریه گذشت و فاطمه رضایی در دلشورهای ناشی از بی خبری است تا اینکه از مشهد راهی کوار می شود تا در کنار خانواده شهید جاوید باشد. شهید جاوید پس از یک ماه تماس می گیرد و رضایی از دلتنگی هایش برای جاوید می گوید .
همسر شهید می گوید : « پس از یک ماه زنگ زد. ابراز دلتنگی می کردم . جاوید خیلی دلتنگ یسنا و اسما بود و توصیه می کرد هیچ وقت با بداخلاقی با یسنا و اسما صحبت نکنم، اگر کاری کردند که عصبانی شدم با آنها تندی نکنم». اسفند ۹۳ پیکر شهید جاوید را با دیگر شهدای فاطمیون به مشهد می آورند و به خانواده یوسفی نیز می گویند که جاوید زخمی شده و به مشهد بیا یند .
زمانی که خانواده یوسفی به مشهد می رسند، متوجه شهادت جاوید می شوند، فاطمه رضایی می گوید : « شهادتش را باور نمی کردم حتی زمانی که پیکر جاوید را آوردند می گفتم «خدا کنه که جاوید نباشه». خودم را دلداری می دادم که جاوید نیست حتما اشتباه اسمی است». همسر شهید جاوید درباره صحبتهایی که با پیکر شهید جاوید داشته، می افزاید : « تنها چیزی که گفتم این بود که حلالم کند و اگر در زندگی کوتاهی کردم مرا ببخشد ».
شهید جاوید اما دلتنگی های خانوادهاش را می داند و هر زمان به خواب همسرش می آید، می گوید : « من همیشه کنار شما هستم. نگران نباشید» . همسر شهید جاوید این روزها دلتنگی خود را با عکسهای یادگاری جاوید خالی می کند و صحبتها و درددلهای هر روزه بخشی از زندگی فاطمه رضایی شده است .
از همسر شهید درباره این مسئله می پرسم که برخی می گویند شهدای فاطمیون برای گرفتن کارت اقامت و کار رفتند، می گو ید : « جاوید بنا، گچکار و لولهکش بود و هرگز مشکل مالی نداشتیم به اضافه اینکه چون خانواده شهید جاوید زمان زیادی بود که ایران بودند مشکلی برای اقامت نداشتند ».
فاطمه رضایی در پای ان صحبتها یش از سفری که پس از شهادت جاوید به سوریه رفته می گوید : « همیشه بی تاب رفتن جاوید و شهید شدنش بودم تا اینکه به سوریه رفتیم و وقتی وارد حرم حضرت زینب (س) شدم از اینکه این همه بی تاب بودم شرمنده شدم و دوست داشتم برای همیشه در سوریه و در جوار حرم حضرت زینب (س) بمانم ».
گیتی رضایی ، مادر شهید یوسفی نیز درباره فرزند شهیدش می گوید : « ۱۴ ساله بودم که جاوید به دنیا آمد. از کودکی عاشق جنگ و شهادت بود حتی چند بار می خواست به لبنان برود. خواب حضرت زینب را دید و به سوریه رفت بعد از سه ماه شهید شد ».
مادر شهید درباره علاقه جاوید به شهادت می گوید : « سال ۹۱ با پدر و یکی از دوستانشان به شلمچه رفته بودند آنجا کفشش را از پا بیرون آورده و گفته بود اینجا خون شهیدان ریخته و مقدس است. در همان سفر به پدرش گفته بود که « میشه من هم یه روزی شهید بشم» دوستانش آن روز به جاوید خندیده بودند که شهادت کجا و اینجا کجا؟
یاد و خاطرات جاوید برای مادر همیشه تازه است، گیتی رضایی درباره آخرین تماسش با شهید جاوید می گوید : « شب قبل از عملیات زنگ زد و گفت که دیگر برنمی گردد و برایش دعا کنم». مادر همان شب ۱۰۰ آیتالکرسی نذر سالم برگشتن جاوید می کند اما بنا بود آرزوی جاوید برآورده شود . صبح فردای عملیات خبر شهادت جاوید را می دهند .
علاقه جاوید به شیراز سبب شده که با وجود اینکه شهید جاوید مدتی در مشهد ساکن بوده به شیراز منتقل شود و در گلزار شهدای این شهر آرام بگیرد . مادر شهید از علاقه پسرش به دخترانش می گوید : « جاوید هر زمان که به خواب ما می آید می گوید هیچ وقت نگوئید جاوید حیف بود، من جای خوبی دارم فقط مراقب دخترانم باشید » .
سخن از شهید جاوید یوسفی و خاطراتش تمامی ندارد و خانواده شهید یوسفی تا همیشه دلتنگ می مانند و هر بار دیدن اسما و یسنا به آنها ی گوید که مراقبت از این دو کودک یعنی خوشحالی و رضایت شهید از آنها.[۱]
