در كنار این فعالیت ها، از نظر خصوصیات اخلاقی، آن كسانی كه با ایشان (حتی یك مورد برخورد داشتند) اذعان دارند كه او فردی خوش خلق، خاضع، رئوف و معتهد بود و اگر كار خیری از دستش برمیآمد كوتاهی نمیكرد و سعی میكرد كه كارهایش را خالصانه انجام دهد.
در ادامه این فعالیت ها تصمیم گرفت به خدمت مقدس سربازی برود و سپس روانه جبهههای نبرد نور علیه ظلمت شد تا از ثغور اسلامی حفظ و حراست نماید، وي بیشتر دوران خدمت خود را در جبهههای نبرد حق علیه باطل گذراند و 6 ماهه خدمت را به سمت فرماندهی گروهان در جبههها بود تا این كه در تاريخ، 27/12/1363 همزمان با عملیات بدر در جبهه سومار بعث مشغول زدن گلولههای خشم و نفرت در قالب گلولههای خمپاره بر سر بعثیون عراقی، در حال بازگشت به طرف مقر مورد اصابت تركش خمپاره آن كافرین قرار میگیرد و مجروح میگردد، تركش ابتدا به جمجمه و سپس به درون مغزش نفوذ میكند و به مدت 2 ماه در بیمارستان نمازی شیراز بستری و مورد مداوا قرار میگیرد و سرانجام در صبح روز چهارشنبه 18/2/1364 با چهرهای منور و راضی به درجه رفیع شهادت نائل شده و به دیدار پروردگارش میشتابد.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/4688 سایت شهدای ارتش]</ref>
منبع سایت شهدای ارتش==پانویس==http:<references//ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/4688>