از دایى ها و عموها و تمام دوستان و آشنایان از تك، تك آنها حلالیت بخواهید در آخر سخنم: من كه در زندگى قبل از شهادتم از مهر پدرى محروم بودم اى كاش پدرم زنده بود و مى دید كه حسین وار قدم در صحنه نبرد مى گذارم، اما افسوس، پس تا آنجا كه برایتان امكان دارد مرا كنار قبر پدر مهربانم به خاك بسپارید متشكرم باز هم تكرار مى كنم سر قبرم گریه و زارى نكنید و به هیچ عنوان پیراهن سیاه بر تن نكنید چون این كار باعث لرزیدن من در قبر مى گردد.
« وصیت نامه فرزند كوچكتان حسن »
1364/08/13 منبعسایت شهدای ارتشHYPERLINK "<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/25719" http:25719منبع سایت شهدای ارتش]</ref> ==پانویس==<references/ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/25719>