ویرایش‌ها

دهلاويه براي هميشه آزاد شد، اما براي اين آزادي‌اش تاوان بزرگي را پس داد؛ تاواني به قيمت خون پاك‌ترين فرزندان اين سرزمين؛ تاواني به بزرگي خون چمران و دوست سرگردش احمد مقدم. چمران و ديگر يارانش همان‌جا از قيد زمان و مكان رها شدند و به ياران شهيدشان پيوستند و دهلاويه را زيارتگاه كردند. كسي فكرش را نمي‌كرد اين روستاي كوچك روزي اين همه زائر داشته باشد

<ref>{ http://www.rahiyannoor.ir/index.aspx?siteid=4&pageid=647 سایت راهیان نور} </ref>