شهید اسد اله کشمیری قرقی: تفاوت بین نسخهها
Bozorgmehr98 (بحث | مشارکتها) |
(←خاطرات) |
||
| سطر ۳۳: | سطر ۳۳: | ||
| − | یک روز همراه برادرم اسدا... سوار موتور بودیم و برادرم داشت درباره شهادت صحبت می کرد . گفتم : برادر ! خدا نکند شما شهید شوی . اگر شما شهید شوی من دق می کنم همینطور که داشتیم می رفتیم ، ناگهان ماشینی از یک حیاط بیرون آمد و نزدیک بود تصادف کنیم و من یک لحظه فکر کردم کار تمام شد و بعد برادرم گفت : خواهرم دیدی چقدر فاصله انسان تا مرگ نزدیک است . اگر الان تصادف می کردیم و می مردیم مرگ با عزتی نداشتیم ولی اگر انسان شهید شود با مرگ با عزت به سوی خدا می رود و این مرگ ارزشمند است . | + | یک روز همراه برادرم اسدا... سوار موتور بودیم و برادرم داشت درباره [[شهادت]] صحبت می کرد . گفتم : برادر ! خدا نکند شما [[شهید]] شوی . اگر شما شهید شوی من دق می کنم همینطور که داشتیم می رفتیم ، ناگهان ماشینی از یک حیاط بیرون آمد و نزدیک بود تصادف کنیم و من یک لحظه فکر کردم کار تمام شد و بعد برادرم گفت : خواهرم دیدی چقدر فاصله انسان تا مرگ نزدیک است . اگر الان تصادف می کردیم و می مردیم مرگ با عزتی نداشتیم ولی اگر انسان شهید شود با مرگ با عزت به سوی خدا می رود و این مرگ ارزشمند است . |
| سطر ۷۵: | سطر ۷۵: | ||
| − | در عملیات والفجر 8 وقتی اسدا... به شهادت رسید، ما چند تا از دوستان تصمیم گرفتیم به مشهد برویم و خبر شهادتش را به خانواده اش برسانیم، من و چند نفر از دوستان به روستای قرقی رفتیم و خدمت خانواده ایشان رسیدیم. مادرش به گرمی از ما پذیرایی کرد، و ما کم کم خودمان را آماده می کردیم که موضوع را به مادرش بگوییم. ولی قبل از اینکه ما چیزی بگوییم، مادرش گفت: من همه چیز را می دانم، شما نمی خواهید چیزی بگویید. گفتیم شما از کجا می دانید. گفت خواب دیده ام و خودم را برای پذیرایی آماده کرده ام و ما همه شگفت زده شدیم از اینکه مادری پسرش شهید شده و او آنگونه با آرامش روحی و مطمئن از ما پذیرایی می کند که گویی می خواهد پسرش را داماد کند. | + | در [[عملیات والفجر 8]] وقتی اسدا... به شهادت رسید، ما چند تا از دوستان تصمیم گرفتیم به مشهد برویم و خبر شهادتش را به خانواده اش برسانیم، من و چند نفر از دوستان به روستای قرقی رفتیم و خدمت خانواده ایشان رسیدیم. مادرش به گرمی از ما پذیرایی کرد، و ما کم کم خودمان را آماده می کردیم که موضوع را به مادرش بگوییم. ولی قبل از اینکه ما چیزی بگوییم، مادرش گفت: من همه چیز را می دانم، شما نمی خواهید چیزی بگویید. گفتیم شما از کجا می دانید. گفت خواب دیده ام و خودم را برای پذیرایی آماده کرده ام و ما همه شگفت زده شدیم از اینکه مادری پسرش شهید شده و او آنگونه با آرامش روحی و مطمئن از ما پذیرایی می کند که گویی می خواهد پسرش را داماد کند. |
| سطر ۹۳: | سطر ۹۳: | ||
| − | در یکی از عملیاتها که در کردستان بودم، روزی با آقای کاوه واسدا... کشمیری باهم می رفتیم که یکی از ضد انقلابها آرپی جی به طرف ما شلیک کرد، آرپی جی به درختی خورد و منفجر شد. دست من زخمی شد و ترکش هم به آقای کشمیری خورد ایشان برای چند لحظه بی هوش شد، به سر و صورتش آب زدیم تا به هوش آمد و آن برای اولین بار بود که ایشان مجروح می شد. وقتی به هوش آمد گفت: دیگر ترسم ریخت و حالا هر چه شجاعت داشتم دو برابر شد. من چشمم به خون خودم افتاد و فهمیدم که تیر و ترکش چه مزه خوشی دارد. | + | در یکی از عملیاتها که در [[کردستان]] بودم، روزی با آقای کاوه واسدا... کشمیری باهم می رفتیم که یکی از ضد انقلابها [[آرپی جی]] به طرف ما شلیک کرد، آرپی جی به درختی خورد و منفجر شد. دست من زخمی شد و [[ترکش]] هم به آقای کشمیری خورد ایشان برای چند لحظه بی هوش شد، به سر و صورتش آب زدیم تا به هوش آمد و آن برای اولین بار بود که ایشان مجروح می شد. وقتی به هوش آمد گفت: دیگر ترسم ریخت و حالا هر چه شجاعت داشتم دو برابر شد. من چشمم به خون خودم افتاد و فهمیدم که تیر و ترکش چه مزه خوشی دارد. |
منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17537 | منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=17537 | ||
نسخهٔ ۵ مهر ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۰۶
کد شهید: 6412918
نام : اسداله
نام خانوادگی : کشمیریقرقی
نام پدر : عباسعلی
محل تولد : مشهد
تاریخ شهادت : 1364/12/07
مکان شهادت : مریوان
تحصیلات : نامشخص
یگان خدمتی : تیپ ویژه شهداء
گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است.
نوع عضویت : سایر شهدا
مسئولیت : فرماندهمحور
خاطرات
عشق شهادت
راوی لیلا کشمیری
یک روز همراه برادرم اسدا... سوار موتور بودیم و برادرم داشت درباره شهادت صحبت می کرد . گفتم : برادر ! خدا نکند شما شهید شوی . اگر شما شهید شوی من دق می کنم همینطور که داشتیم می رفتیم ، ناگهان ماشینی از یک حیاط بیرون آمد و نزدیک بود تصادف کنیم و من یک لحظه فکر کردم کار تمام شد و بعد برادرم گفت : خواهرم دیدی چقدر فاصله انسان تا مرگ نزدیک است . اگر الان تصادف می کردیم و می مردیم مرگ با عزتی نداشتیم ولی اگر انسان شهید شود با مرگ با عزت به سوی خدا می رود و این مرگ ارزشمند است .
راوی عباسعلی کشمیری
یکبار به اسدا.. گفتم : شما که 186 روز مرخّصی داری چرا استفاده نمی کنی ؟ گفت : پدر تا وقتی که جنگ باشد من ترجیح می دهم کمتر به مرخّصی بروم
عشق شهادت
راوی اقدس قاسمی
ما یک گوسفندی را برای اسدالله نظر کرده بودیم که هر وقت از جبهه به سلامت بر گشت قربانی کنیم . او که از قضیه اطلاع پیدا کرده بود روزی به ما گفت : چرا شما برای سلامتی من نذر می کنید ؟ تا ما خون ندهیم و شهید نشویم چگونه می توانیم پیروز شویم . بعد گفت : بروید بیرون و آن گوسفندی را که برای من نذر کرده اید تحویل حرم امام رضا بدهید. ما این کار را کردیم و گوسفند را تحویل حرم دادیم .
عشق شهادت
راوی عباسعلی کشمیری
اسد الله آخرین باری که به مرخصی آمده بود روزی به من گفت : پدر ! شما دوست ندارید من و برادرم به شهادت برسیم . گفتم : چرا ولی دلم می خواهد 30 سال بجنگید بعد شهید شوید . گفت : نه پدر ! تا ما شهید نشویم اسلام پیروز نمی شود . بعد از آنکه دوباره به جبهه برگشت بعد از 25 روز خبر شهادتش را آوردند .
عشق شهادت
راوی فاطمه کشمیری
در مراسم عقد کنان برادرم اسد الله دیدم ایشان با لباس سپاه به مجلس آمده گفتم : برادر ! چرا کت و شلوارت را نمی پوشی ! گفت : خواهر من داماد نیستم . دامادی روز شهادتم هست
خبر شهادت
راوی علی اصغر طالحی
در عملیات والفجر 8 وقتی اسدا... به شهادت رسید، ما چند تا از دوستان تصمیم گرفتیم به مشهد برویم و خبر شهادتش را به خانواده اش برسانیم، من و چند نفر از دوستان به روستای قرقی رفتیم و خدمت خانواده ایشان رسیدیم. مادرش به گرمی از ما پذیرایی کرد، و ما کم کم خودمان را آماده می کردیم که موضوع را به مادرش بگوییم. ولی قبل از اینکه ما چیزی بگوییم، مادرش گفت: من همه چیز را می دانم، شما نمی خواهید چیزی بگویید. گفتیم شما از کجا می دانید. گفت خواب دیده ام و خودم را برای پذیرایی آماده کرده ام و ما همه شگفت زده شدیم از اینکه مادری پسرش شهید شده و او آنگونه با آرامش روحی و مطمئن از ما پذیرایی می کند که گویی می خواهد پسرش را داماد کند.
پیش بینی شهادت
راوی علی صلاحی
حاج آقای صلاحی می گفتند : قبل از عملیات، دیدم برادر اسدا... وصیت نامه می نویسند. گفتم : برادر بلند شو برای وصیت نامه دیر نمی شود. گفت : نخیر اتفاقاً خیلی هم دیر می شود و من باید وصیت نامه بنویسم چون بعد از این برای وصیت نامه نوشتن دیر می شود و ایشان در همان عملیات به شهادت رسید.
خاطرات نحوه مجروحیت
راوی علی صلاحی
در یکی از عملیاتها که در کردستان بودم، روزی با آقای کاوه واسدا... کشمیری باهم می رفتیم که یکی از ضد انقلابها آرپی جی به طرف ما شلیک کرد، آرپی جی به درختی خورد و منفجر شد. دست من زخمی شد و ترکش هم به آقای کشمیری خورد ایشان برای چند لحظه بی هوش شد، به سر و صورتش آب زدیم تا به هوش آمد و آن برای اولین بار بود که ایشان مجروح می شد. وقتی به هوش آمد گفت: دیگر ترسم ریخت و حالا هر چه شجاعت داشتم دو برابر شد. من چشمم به خون خودم افتاد و فهمیدم که تیر و ترکش چه مزه خوشی دارد.
