شهید غلام رضا محمدی-شهادت1364: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانش‌نامه فرهنگ ایثار , جهاد و شهادت
پرش به: ناوبری، جستجو
(صفحه‌ای جدید حاوی «کد شهید: 6413925 تاریخ تولد : نام : غلامرضا محل تولد : بجنورد نام خانوادگی : محمدی...» ایجاد کرد)
 
سطر ۱: سطر ۱:
 +
{{جعبه اطلاعات افراد نظامی
 +
|نام فرد                = غلامرضامحمدی‌
 +
|تصویر                  =
 +
|توضیح تصویر            =
 +
|ملیت                  = [[پرونده:پرچم ایران.png|22px]] ایرانی
 +
|شهرت                  =
 +
|دین و مذهب            = [[مسلمان]]، [[شیعه]]
 +
|تولد                  =[[بجنورد]]
 +
|شهادت                  = [[1364/03/12]]
 +
|وفات                  =
 +
|مرگ                    =
 +
|محل دفن                =
 +
|مفقود                  =
 +
|جانباز                =
 +
|اسارت                  =
 +
|نیرو                  =
 +
|یگانهای خدمت          =
 +
|طول خدمت              =
 +
|درجه                  =
 +
|سمت‌ها                  =[[رزمنده‌]]
 +
|جنگ‌‌ها                  = [[جنگ ایران و عراق]]
 +
|نشان‌های لیاقت          =
 +
|عملیات‌              =
 +
|فعالیت‌ها              =
 +
|تحصیلات                =
 +
|تخصص‌ها                =
 +
|شغل                    =
 +
|خانواده                = نام پدر:علیرضا
 +
}}
 +
 +
 
کد شهید: 6413925 تاریخ تولد :
 
کد شهید: 6413925 تاریخ تولد :
 
نام : غلامرضا محل تولد : بجنورد
 
نام : غلامرضا محل تولد : بجنورد
سطر ۹: سطر ۴۰:
 
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
 
نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌
 
گلزار :
 
گلزار :
خاطرات
+
==خاطرات==
عشق به جهاد
+
 
 
موضوع عشق به جهاد
 
موضوع عشق به جهاد
راوی زهرا محمدی
 
متن کامل خاطره
 
  
روزی که غلامرضا می خواست به جبهه اعزام شود تصمیم داشت بدون اطلاع من به جبهه برود اتفاقاً من چون دو روز بود که ایشان را ندیده بودم دلم تنگ شده بود با محل کارش تماس گرفتم. گفتند: ایشان نیستند رفته اند میدان ورزشی تختی برای اعزام به جبهه من خودم را به ایشان رساندم و گله کردم. گفتند: نگران نباش برمی گردم چون من لایق شهادت نیستم چون مسؤلیت به ایشان محول شده بود لذا عجله داشتم زود برگردم به من دلداری دادند و خداحافظی کردند و رفتند.تا اینکه زمان حرکت قطار در راه آهن دوباره همدیگر را دیدیم و در راه آهن ایشان بیقراری می کردند برای رفتن به جبهه. او مرتب به من سفارش دعا می کرد و قرآن کوچک جیبی به من هدیه داد و گفت: این را بخوان و هر وقت که به حرم می روی من را هم دعا کن.
+
روزی که غلامرضا می خواست به جبهه اعزام شود تصمیم داشت بدون اطلاع من به جبهه برود اتفاقاً من چون دو روز بود که ایشان را ندیده بودم دلم تنگ شده بود با محل کارش تماس گرفتم. گفتند: ایشان نیستند رفته اند میدان ورزشی تختی برای اعزام به جبهه من خودم را به ایشان رساندم و گله کردم. گفتند: نگران نباش برمی گردم چون من لایق [[شهادت]] نیستم چون مسؤلیت به ایشان محول شده بود لذا عجله داشتم زود برگردم به من دلداری دادند و خداحافظی کردند و رفتند. تا اینکه زمان حرکت قطار در راه آهن دوباره همدیگر را دیدیم و در راه آهن ایشان بیقراری می کردند برای رفتن به جبهه. او مرتب به من سفارش دعا می کرد و قرآن کوچک جیبی به من هدیه داد و گفت: این را بخوان و هر وقت که به حرم می روی من را هم دعا کن. راوی زهرا محمدی
منبع سایت: http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18658
+
<ref>[http://yaranereza.ir/ShowSoldier.aspx?SID=18658 سایت یاران رضا]</ref>
 +
==پانویس==
 +
<references />
 +
==رده==
 +
{{ترتیب‌پیش‌فرض: غلامرضامحمدی‌}}
 +
[[رده: شهدا]]
 +
[[رده: شهدای دفاع مقدس]]
 +
[[رده: شهدای ایران]]
 +
[[رده: شهدای استان خراسان شمالی]]
 +
[[رده: شهدای شهرستان بجنورد]]

نسخهٔ ‏۲۷ آبان ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۵۴

غلامرضامحمدی‌
ملیت پرچم ایران.png ایرانی
دین و مذهب مسلمان، شیعه
تولد بجنورد
شهادت 1364/03/12
سمت‌ها رزمنده‌
جنگ‌‌ها جنگ ایران و عراق
خانواده نام پدر:علیرضا


کد شهید: 6413925 تاریخ تولد : نام : غلامرضا محل تولد : بجنورد نام خانوادگی : محمدی‌ تاریخ شهادت : 1364/03/12 نام پدر : علیرضا مکان شهادت :

تحصیلات : نامشخص منطقه شهادت : شغل : یگان خدمتی : گروه مربوط : گروهی برای این شهید ثبت نشده است. نوع عضویت : سایر شهدا مسئولیت : رزمنده‌ گلزار :

خاطرات

موضوع عشق به جهاد

روزی که غلامرضا می خواست به جبهه اعزام شود تصمیم داشت بدون اطلاع من به جبهه برود اتفاقاً من چون دو روز بود که ایشان را ندیده بودم دلم تنگ شده بود با محل کارش تماس گرفتم. گفتند: ایشان نیستند رفته اند میدان ورزشی تختی برای اعزام به جبهه من خودم را به ایشان رساندم و گله کردم. گفتند: نگران نباش برمی گردم چون من لایق شهادت نیستم چون مسؤلیت به ایشان محول شده بود لذا عجله داشتم زود برگردم به من دلداری دادند و خداحافظی کردند و رفتند. تا اینکه زمان حرکت قطار در راه آهن دوباره همدیگر را دیدیم و در راه آهن ایشان بیقراری می کردند برای رفتن به جبهه. او مرتب به من سفارش دعا می کرد و قرآن کوچک جیبی به من هدیه داد و گفت: این را بخوان و هر وقت که به حرم می روی من را هم دعا کن. راوی زهرا محمدی [۱]

پانویس

  1. سایت یاران رضا

رده