ویرایش‌ها

[[قلعه سلاسل]] در [[شمال شهر شوشتر]] و بر پهنه‌ای از سنگ بنیاد نهاده شده و بلندترین ارتفاعات این شهر سنگی را فراگرفته است، از شمال به [[رودخانه مافاریان]] و از جنوب به زمین ورزشی و از شرق به سازمان آب و از غرب به [[رودخانه شطیط]] (شط کوچک) محدود می‌گردد. محدوده قدیمی این قلعه باستانی از جانب شمال و غرب محدوده فعلی است ولی از جانب جنوب و شرق خندقی آنرا احاطه می‌کرده که هنوز مقداری از آثار آن باقی مانده است. این دژ قدیمی با حصار باستانی شهر شوشتر که آثار آن در غرب و جنوب غربی خندق باشد و رودخانه‌های شطیط و [[گرگر]] که از عوامل مهم پایداری شهر و حفظ موقعیت نظامی آن بشمار می‌رود همچون نقطه عطف و قلب این شهرباستانی محسوب می‌گردد.

دو مجرای آبرسانی فعلی و شمالی قلعه سلاسل و هم سطح رود مافاریان قرار دارد بر روی مجرای شرق سازمان آب تأسیساتی ایجاد کرده است. ولی مجرای دیگر به صورت اولیه باقی است. آب این دو مجرای آبرسانی در زیر قلعه سلاسل یکی شده و بوسیله مجرای مشترکی به [[نهر داریان]] می‌ریزد. جهت رسیدن به نهر داریان دو ردیف پلکان ساخته‌اند. پلکان اول با 8 پله به عرض 90/1 متر، در نتیجه اختلاف ارتفاع سطح قلعه سلاسل ایجاد شده است.

در این محوطه بر کنار نهر داریان حوض سنگی کوچکی دیده می‌شود که در مواقع طغیان رود داریان، آب در آن جمع می‌گردد و در غیر اینصورت آنرا با دست پر می‌کنند. روبروی این حوض تونلی است که به [[شوادانی (شبستان)]] با دیوارهای صاف دست ساز منتهی می‌گردد و انتهای آن به صورت نمادی مسدود دیده می‌شود.

در زیر قلعه سلاسل در ضلع شمال غربی و بر حاشیه شطیط نمونه اینگونه فضاها بسیار است و هم اکنون در فصل تابستان از آن‌ها استفاده می‌گردد و ساختن آن‌ها در دوره‌های مختلف انجام گرفته است. و همه آن‌ها در اختیار ساکنین قلعه بوده و ایجاد [[خندق]] در جبهه جنوبی قلعه سلاسل دسترسی به آن‌ها را برای عموم غیر ممکن می‌ساخته است. در ساخت این فضاها تا آنجا که ممکن بوده از سنگ طبیعی استفاده کرده‌اند و جاهائی که غیر منظم بوده است ایجاد [[دیوارهای الحاقی]] آن‌ها را به طرح هندسی در آورده‌اند. سقف این فضا را سنگ کوه تشکیل می‌دهد و هر کجا که سنگ در اثر آب باران سوراخ شده و یا بیم ریزش می‌رفته است بوسیله [[طاق‌های آجری گهواره‌ای]] و [[دور چین]] آنرا پوشانده یا تقویت کرده‌اند.

در شمال قلعه سلاسل جهت دسترسی به آب داریان پلکان سرپوشیده‌ای درون سنگ کنده‌اند که به یکی از مجراهای آبرسانی نهر داریان مربوط می‌شود. از طریق این پلکان آب مصرفی قلعه در مواقع ضروری تأمین می‌شده است. آثاری که در سطح آزاد قلعه سلاسل باقی مانده همگی به دوران [[اسلام]] تعلق دارد. و از دوره [[ساسانی]] فقط دیوارهای شمالی قلعه را می‌توان به حساب آورد. دیوارهای نامبرده بر حاشیه مافاریان دیده می‌شود.

قلعه سلاسل بارها رو به ویرانی نهاده و تعمیر شده است. یکبار به دست [[فتحعلی خان پسر واخشتوخان]] در قرن 11 هجری و دفعه دیگر در سال 1237 بدست [[محمد علی میرزای دولتشاهی]] بار دیگر به امر [[نظام السلطنه حسینقلی خان مافی]] در 1307 مرمت کامل شده است. در دهه 40 باقیمانده قلعه را ویران کرده‌اند و از مصالح آن در قسمت غربی قلعه ساختمان ادارات دارائی قند و شکر و غله و دخانیات احداث گردید که این ویرانی بزرگ‌ترین صدمه را به آثار باقیمانده زد و سبب شد که فقط قسمت‌هائی از طبقه اول بناها باقی بماند.