من که خدا را انتخاب کرده ام و چون بنده ای روسیاه بوده ام و در این دنیا خطاهای زیادی مرتکب شده ام؛ البته در ظاهر پیش مردم و قوم خویش بنده مخلص خدا بوده ام و با خدا دوست نشدم و از آن دور شدم و غفلت کردم؛ اما چون بین اسلام و کفر جنگی رخ داد و این جنگ فرصتی بود که خدا به ما داد تا برویم بین نیروهای مسلمین، شاید به احترام آنها پاک شویم و شاید به احترام آن شهیدان ما را ببخشند و من تا جای که توانستم پشت سر هم ماندم و در جبهه خدمت کردم، البته اگر خدا قبول کند بزرگترین و بالاترین سرمایه ام که همان جانم است برای او فدا کنم.
پدر و مادر عزیزم! شما زحمات زیادی که برای من کشیده اید و مرا تا اینجا رساندید بسیار سپاسگزارم و اگر شما را اذیت کرده ام مرا ببخشید.
ای مردم عزیز! این را بدانید نه من، بلکه تمامی کسانی که راهی جبهه شدند فقط نشان برای خداست و نه برای غرور و تکبر و نه به خاطر ترس از آتش دوزخ و نه به خاطر راحت و خوب بودن بهشت و نه به خاطر شهادت، [[شهادت]] ، فقط و فقط برای رضای خداوند آمده اند به جنگ همین و بس. از شما می خواهم که یکایک نصیحت های امام را گوش داده و جامع عمل بپوشانید و اختلاف بین خودتان و همدیگر را به وحدت تبدیل کنید. در پایان از همه شما می خواهم که مرا عفو و حلال کنید.
منبع:سایت شهدای ارتش
http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/41203