شهید جهانبخش ابیوردی: تفاوت بین نسخهها
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | نام و نام خانوادگی : جهانبخش ابیوردی | + | نام و نام خانوادگی : [[جهانبخش ابیوردی]] |
| − | تاریخ تولد : ۱۳۳۸ | + | تاریخ تولد : [[۱۳۳۸]] |
نام پدر : | نام پدر : | ||
| سطر ۸: | سطر ۸: | ||
محل تولد :داریون | محل تولد :داریون | ||
| − | عضویت : ارتش – سرباز | + | عضویت : [[ارتش]] – [[سرباز]] |
| − | تاریخ شهادت :۲۶/۸/۶٫ | + | تاریخ شهادت :[[۲۶/۸/۶٫]] |
عملیات : | عملیات : | ||
| − | محل شهادت : جبهه ملکشاهی | + | محل شهادت : [[جبهه ملکشاهی]] |
| − | محل دفن : روستای بست خیر آباد | + | محل دفن : [[روستای بست خیر آباد] |
rId4 | rId4 | ||
| سطر ۲۲: | سطر ۲۲: | ||
==زندگی نامه== | ==زندگی نامه== | ||
| − | شهید ابیوردی در ۲ سالگی که هنوز نیازمند مهر و محبت مادر بود در عزای از دست دادنش سوگوار شده و با نام مادرش زندگی را در کنار خواهر یک ساله اش تحت سرپرستی پدر و مادر بزرگش ادامه داد. در سن ۶ سالگی در روستای مزرعه نشین بست خیرآباد به مدرسه رفت و موفق شد مقطع ابتدایی را با نمرات عالی طی کند و جهت ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر ابتدا به داریون وسپس به شیراز رفت . | + | [[شهید]] ابیوردی در ۲ سالگی که هنوز نیازمند مهر و محبت مادر بود در عزای از دست دادنش سوگوار شده و با نام مادرش زندگی را در کنار خواهر یک ساله اش تحت سرپرستی پدر و مادر بزرگش ادامه داد. در سن ۶ سالگی در روستای مزرعه نشین بست خیرآباد به مدرسه رفت و موفق شد مقطع ابتدایی را با نمرات عالی طی کند و جهت ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر ابتدا به [[داریون]] وسپس به [[شیراز]] رفت . |
| − | با تشکیل بسیج سپاه در شیراز به مدت ۵ ماه با برادران بسیجی همکاری کرد تا اینکه جهت انجام خدمت سربازی در اواخر سال ۵۹ دفترچه گرفت و با پیوستن به برادران ارتشی خود و گذراندن دوره آموزشی به جبهه ملکشاهی رفت که در هنگام خدمتش در آنجا با نوشتن نامه به خواهر و پدرش ، آنها را آماده پذیرش شهادتش کرد. تا اینکه در تاریخ ۲۶/۸/۶۰ پس از ۹ ماه خدمت در جبهه | + | با تشکیل [[بسیج سپاه]] در شیراز به مدت ۵ ماه با برادران [[بسیجی]] همکاری کرد تا اینکه جهت انجام خدمت [[سربازی]] در اواخر سال ۵۹ دفترچه گرفت و با پیوستن به برادران [[ارتشی]] خود و گذراندن دوره آموزشی به [[جبهه ملکشاهی]] رفت که در هنگام خدمتش در آنجا با نوشتن نامه به خواهر و پدرش ، آنها را آماده پذیرش شهادتش کرد. تا اینکه در تاریخ [[۲۶/۸/۶۰]] پس از ۹ ماه خدمت در [[جبهه ملکشاه]] ی در اثر [[حمله شدیدی]] که به دشمن می کند و پس از به هلاکت رساندن تعدادی از [[نیروهای بعثی]] بر اثر [[اصابت ترکش خمپاره]] پای راست خود را از دست می دهد و بلافاصله به بیمارستان امام خمینی ایلام منتقل می شود که بر اثر جراحات شدید به درجه رفیع [[شهادت]] نائل می گردد. |
| − | جهانبخش اخلاقی متواضع و فروتنانه داشت. چون از کودکی طعم فقر را چشیده بود یار و غمخوار مستضعفین و فقیران بود. پدرش را در کارها یاری می داد. همیشه به یاد الله بود و خدا را هیچگاه فراموش نمی کرد. در پیروزی انقلاب و | + | جهانبخش اخلاقی متواضع و فروتنانه داشت. چون از کودکی طعم فقر را چشیده بود یار و غمخوار مستضعفین و فقیران بود. پدرش را در کارها یاری می داد. همیشه به یاد الله بود و خدا را هیچگاه فراموش نمی کرد. در [[پیروزی انقلاب]] و ن[[شر اعلامیه های امام]] فعالیت چشمگیری داشت و در [[مساجد]] داریون بر علیه [[رژیم پهلوی]] اطلاعیه پخش می کرد. |
| − | شهادت را خاص دوستان خدا می دانست و جهاد در راه خدا را یک وظیفه شرعی و شهادت را آرزوی خود می دانست. | + | [[شهادت]] را خاص دوستان خدا می دانست و [[جهاد]] در راه خدا را یک وظیفه شرعی و [[شهادت]] را آرزوی خود می دانست. |
منبع سایت شهدای استان فارس | منبع سایت شهدای استان فارس | ||
http://www.iranshahid.ir/?cat=32 | http://www.iranshahid.ir/?cat=32 | ||
نسخهٔ ۱۵ خرداد ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۱۱
نام و نام خانوادگی : جهانبخش ابیوردی
تاریخ تولد : ۱۳۳۸
نام پدر :
محل تولد :داریون
تاریخ شهادت :۲۶/۸/۶٫
عملیات :
محل شهادت : جبهه ملکشاهی
محل دفن : [[روستای بست خیر آباد]
rId4
زندگی نامه
شهید ابیوردی در ۲ سالگی که هنوز نیازمند مهر و محبت مادر بود در عزای از دست دادنش سوگوار شده و با نام مادرش زندگی را در کنار خواهر یک ساله اش تحت سرپرستی پدر و مادر بزرگش ادامه داد. در سن ۶ سالگی در روستای مزرعه نشین بست خیرآباد به مدرسه رفت و موفق شد مقطع ابتدایی را با نمرات عالی طی کند و جهت ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر ابتدا به داریون وسپس به شیراز رفت . با تشکیل بسیج سپاه در شیراز به مدت ۵ ماه با برادران بسیجی همکاری کرد تا اینکه جهت انجام خدمت سربازی در اواخر سال ۵۹ دفترچه گرفت و با پیوستن به برادران ارتشی خود و گذراندن دوره آموزشی به جبهه ملکشاهی رفت که در هنگام خدمتش در آنجا با نوشتن نامه به خواهر و پدرش ، آنها را آماده پذیرش شهادتش کرد. تا اینکه در تاریخ ۲۶/۸/۶۰ پس از ۹ ماه خدمت در جبهه ملکشاه ی در اثر حمله شدیدی که به دشمن می کند و پس از به هلاکت رساندن تعدادی از نیروهای بعثی بر اثر اصابت ترکش خمپاره پای راست خود را از دست می دهد و بلافاصله به بیمارستان امام خمینی ایلام منتقل می شود که بر اثر جراحات شدید به درجه رفیع شهادت نائل می گردد. جهانبخش اخلاقی متواضع و فروتنانه داشت. چون از کودکی طعم فقر را چشیده بود یار و غمخوار مستضعفین و فقیران بود. پدرش را در کارها یاری می داد. همیشه به یاد الله بود و خدا را هیچگاه فراموش نمی کرد. در پیروزی انقلاب و نشر اعلامیه های امام فعالیت چشمگیری داشت و در مساجد داریون بر علیه رژیم پهلوی اطلاعیه پخش می کرد. شهادت را خاص دوستان خدا می دانست و جهاد در راه خدا را یک وظیفه شرعی و شهادت را آرزوی خود می دانست. منبع سایت شهدای استان فارس
