ویرایش‌ها

مأمون در سال 218 هجری در گذشت و پس از او برادرش معتصم جای او را گرفت او در سال 220هجری امام را از مدینه به بغداد آورد تا از نزدیک مراقب او باشد در مجلسی که برای تعیین محل قطع دست دزد،تشکیل داده بود امام را نیز شرکت داد و قاضی بغداد(ابن ابی دؤاد) و دیگران با نظر امام شرمنده شدند و چند روز بعد از آن ابن ابی دؤاد از حسد و کینه توزی نزد معتصم رفت و گفت از باب خیرخواهی به شما تدکر می دهم که جریان چند روز قبل به صلاح حکومت شما نبود زیرا در حضور همه ی دانشمندان و مقامات عالی مملکتی فتوای ابو جعفر را که نیمی از مسلمانان او را خلیفه و شما را غاصب حق او می دانند بر فتوای دیگران ترجیح دادی و این خبر میان مردم منتشرو خود دلیل قاطعی برحقانیت او نزد شیعیانش شد.

معتصم که مایه ی ابراز هر نوع دشمنی با امام را در نهاد خود داشت ،از سخنان ابن ابی دواد بیشتر تحریک شد و درصدد قتل امام برآمد و سرانجام منظور پلید خود را عملی ساخت و امام را توسط منشی یکی از وزرایش مسموم و [[شهید]] نمود.<ref>پیشوایی مهدی ،سیره پیشوایان ،موسسه امام صادق (ع)،چاپ سی ام ،1393</ref>

==پانویس==

<references />