با آغاز جنگ تحمیلی که از طرف قدرت های شیطانی و به نمایندگی حزب بعث عراق و در رأس آن صدام صهیونیست به جمهوری اسلامی ایران تحمیل گشت، او نیز چون دیگر فرزندان این آب و خاک به فکر دفاع از انقلاب افتاد و در همین راستا در اسفند ماه سال 1360 به جبهههای نبرد حق علیه باطل شتافت و در عملیات عظیم و پیروزمند بیت المقدس شرکت جست و همراه با سایر سپاهیان لشگر توحید با یورش به قلب سپاه کفر توانست عدهای از آنان را به هلاکت رسانده و خرمشهر را از چنگ متجاوزین بعثی آزاد کنند.
در طی مأموریت خود یک بار از ناحیه پا مجروح و ناچار شد تا برای مداوا به منزل برگردد. ولی این مانع از حضور مجدد وی نشد و برای بار دوم در عملیات والفجر مقدماتی شرکت و با بکارگیری تجربیات عملیات قبل همراه با سپاهیان اسلام به صف بعثیون بزدل تاختند و با خلق حماسه ها و رشادت های بسیار از ناحیه دست مجروح و ناچار به بیمارستان منتقل شد.
شهید امیر ملارضا پس از مداوای جراحت با اصرار و پافشاری دیگران از رفتن مجدد به جبهه منصرف و در سپاه مشغول فعالیت شد. پس از بازگشت تقریباً دو ماه در پاسخ به پیام امام امت مبنی بر حضور همه جانبه مردم در جبهه ها به خصوص نیروهای آموزش دیده بلافاصله خود را به پایگاه مربوطه معرفی و بعد از چند روز عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل شد. هنوز دو ماه از حضور مجدد وی در جبهه نگذشته بود که عملیات گسترده و دشمن شکن والفجر 4 شروع و او نیز در این عملیات با مسئولیت حمل مجروحین و انتقال آنان به پشت خط مشغول فعالیت شد و سرانجام در طی همین عملیات در تاریخ 1362/08/29 مفقود الأثر گردید. منبع:سایت شهدای ارتش<ref>[http://ajashohada.ir/home/MartyrDetails/25771سایت شهدای ارتش]</ref>==پانویس==<references />