شهید موسی قدمی

شهید موسی قدمی تاریخ تولد :1347/03/01 تاریخ شهادت : 1367/02/10 محل شهادت : نامشخص محل آرامگاه :خراسان رضوی - زاوه – صبی

وصیت نامه

بسم الله الرحمن الرحیم وصیت نامه اینجانب موسى قدمى، سرباز وظیفه. با درود و سلام به شهدای صدر اسلام تا كربلاى ایران و سلام و درود بر رهبر عظیم الشأن، حضرت امام خمینى و سلام به شهیدان گلگون كفن ایران كه در سنگر حق و حقیقت به پاسدارى از وطن اسلامى خود مشغول هستند و به دست منافقین و مزدوران به درجه شهادت می رسند و نیز سلام به تو اى پدر زحمت كش و همچنین مادر عزیزم و نیز برادران و خواهران عزیزم كه همگى در خانواده ای كشاورز در كنار یكدیگر بزرگ شده ایم. و پس از سلام این چند خط وصیت را اینجانب سرباز وظیفه موسى قدمى براى شما مى نویسم: اولاً به تو اى پدر مهربان و نیز مادر مهربان كه مرا به شیر خود پرورش داده اید، اینك كه من در سنگر حق و حقیقت، كردستان ایران مشغول انجام وظیفه هستم و به پاسدارى میهن عزیز خود، به دفاع مقدس از اسلام با مزدوران خود فروخته و صدام كافر رو به رو هستم همانا مثل این كه همیشه خود را شهید می دانم و مى بینم. اگر چنانچه روزى این اتفاق براى من رخ داد شما پدر مهربان و زحمت كش كه مرا در خانه فقیر به سن هیجده سال رسانده اید، مرا ببخشید و از قلب پر محبت خود براى من طلب آمرزش نمایید. و همچنین مادرم! مانند خانم لیلا كه در كربلا سر نعش جوانش على اكبر رفت شما هم اگر به سر جنازه من آمدید همانا صبر و شكیبایى از خود نشان دهید كه واقعاً ما كه در جبهه جنگ دیده ایم شهادت كار پرافتخارى است و عوض این كه براى من ضجه و ناله كنید برایم دعاى خیر بفرستید كه گرچه من خود را از هر نظر پاك می دانم و شهید شدن من هم مایه افتخار شما و من است ولى دعاى شما در حق من مؤثر است. ثانیاً چنانچه شهادت براى من رخ، كه خود می دانم، می دهد، چون خواب او را دیده ام ولى از شما تمنا دارم عوض این كه مرا می خواستید داماد كنید و حجله عشرت برایم ببندید بر سر مزارم مقبره بسازید كه جدا از سایر رفتگان باشم كه بلكه هر كس بر مزارم بگذرد طلب آمرزشى برایم نماید. درد دل زیاد و نامه كوچك است و اگر از محبت هاى شما یك جلد كتاب بنویسم كم است، ولى اگر شهادت من اتفاق افتاد: اولاً برایم بسیار نگریید، گرچه جوانم. ثانیاً این وصیت نامه را بدون اطلاع شما نوشتم و به دست یكى از دوستان در روستاى سیه سپردم كه اگر شهادتى براى من رخ داد بعداً به عنوان یادگار به شما بدهد و شما هم این وصیت نامه را نگهدارى كنید. به دوستان و رفیقان من بگویید سلاح مرا به زمین نگذارند و سنگر مرا خالى و اسلام عزیز و رهبر عالی مقام را تنها نگذارند، بجنگند تا اسلام بر كفر جهانى پیروز گردد، گرچه تمام جوانان فداى اسلام شوند. دنیا گذشتنى است، چه بهتر كه انسان با شهامت و شجاعت بمیرد نه در بستر، عزت آنها كه رفاه طلب بودند و هستند از دنیا جز یك كفن چه بردند؟ فرداى آن معلوم نیست ولى مقـــــام شهید معلوم است آن هم كسى كــــه بدون ریا و مزد در سنگر جهــاد به امر رهبر بجنگد و به شهادت برسد، پس شما هم دوره هاى اینجانب بیایید كربلاى ایران را ببینید به خدا هر كسى بیاید خودش نمی خواهد از اینجا برود. دیگر بس است، طلب عزت و كرامت براى تمام رهروان راه حق را می نمایم و آرزوى پیروزى براى تمام رزمندگان اسلام و تسلى خاطر براى بازماندگان خودم از پدر، مادر، خواهران و برادران كه همگى اگر براى من شهادتى رخ داد، صابر باشند كه خداوند صابران را دوست دارد. و نیز تو اى دوست عزیز! كه به خط خود این وصیت نامه را در خانه ات نوشتى و به رسم امانت نزد تو می باشد، چنانچه براى من چنین چیزى رخ داد، پس از شهادتم امانت مرا به دست پدر پیرم می دهى و برایش قرائت می كنى و او را امر به صبر می نمایى. خداوند به شما جزاى خیر دهد. والسلام موسى قدمى اثر انگشت 1366/11/25