به نام آنكه جهان هستي را از عدم به وجود آورده و جهان باقي را دار آخرت فرموده است .
در اين دل شب، شبي كه در نبرد دشمن خدا، صداميان كافر در جدار كوه ها و سنگرها براي رضاي خدا و رسول در حفظ لواي اسلام با تمام همسنگران در اين جنگ تحميلي به عنوان دفاع از ميهن اسلام و قرآن ميرزميم، لازم دانستم اين وصيت را نوشته باشم. اگر سعادت ياريم کرد و به فيض [[شهادت ]] نائل آمدم، جنازه ام در صورت شناسايي به پدرم و برادرم و خواهرم تحويل و آنها به خاك بسپارند .
پدر مهربانم! به وسيله اين وصيت از تو حلاليت مي خواهم كه بعد از خدا و رسول، اولين ولي نعمت ما هستي كه در آن زندگي فلاكت بار بدون مادر نمي دانم چه ها كشيدي و مرا به اين جا رساندي. در مصيبتم ناراحت نباش و از خدا صبر و اجر بخواه .
برادرجان! گر چه تو را تنها گذاشتم، از عوض من از پدرم تکریم به عمل آور و روي قبر مادرم در عوض من فاتحه بخوان. بگو مادر! صبرعلي [[شهيد ]] شد و با افتخار به حضورت خواهد آمد و تو را پيش بانو حضرت زهرا (سلام الله علیها) سر بلند خواهد كرد .
خواهرم ! جان تو جان برادرم رضا و پدرم. اگر مرا دوست داري، در غم جوانيم صبور باش .