شهید صمد خیری
شه ی د صمد خ ی ر ی
تار ی خ تولد :1343/10/10
تار ی خ شهادت : 1364/08/19
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :فارس - مرودشت – زرقاتک
زندگی نامه
بسم الله الرحمن الرح ی م
شه ی د صمد خ ی ر ی در سال 1343 ساکن روستا ی اگروازجان رامجرد در 30 ک ی لومتر ی شمال غرب ی شهرستان مرودشت واقع در جاده درودزن که در سن 6 سالگ ی تحص ی ل ابتدا یی را در روستا ی دزگران که در نزد ی ک ی محل بود ادامه داد. آن موقع مدرسه راهنما یی در روستا ها کم بود و از نظر رفت و آ مد هم مشکل بود و ا ی شان دارا ی 5 خواهر و 2 برادر بود لذا ی ک ی از برادرانش در شهرک سعد ی ش ی راز سکونت داشت به هم ی ن دل ی ل پدرم شه ی د صمد خ ی ر ی را در ی ک ی از مدارس راهنما یی شهرک سعد ی ثبت نام کرد تا برا ی ادامه تحص ی ل از امکانات ب ی شتر ی برخوردار باشد. شه ی د صمد خ ی ر ی در شهر ک ش ی راز مشغول تحص ی ل بود که پدرش را از دست داد. چون برادران جدا زندگ ی م ی کردند ناچار شد بعد از دوران راهنما یی سرپرست ی مادر و ی ک ی از خواهرانش را به عهده بگ ی رد و ضمنا پدرش دارا ی زم ی ن کشاورز ی و دامدار ی بود که کار کشاورز ی و دامدار ی هم به عهده بگ ی رد و در کار کشا ورز ی و دامدار ی هم خ ی ل ی موفق بود ضمن کارها ی کشاورز ی و دامدار ی به کار ها ی فن ی مثل جوشکار ی و برق کار ی هم علاقه بس ی ار داشت و در ا ی ن رابطه هم کار م ی کرد. تا ا ی ن که در سال 1362 به خدمت مقدس سرباز ی احظار شد. چون پدرش به رحمت ا ی زد ی پ ی وسته بود و سرپرست ی مادر و ی ک ی از خواهرانش را به عهده داشت مادرش خواست استشهاد محل ی کند که شه ی د حمد خ ی ر ی سرپرست خانواده است مادر و خواهرش کفالت او شوند و از خدمت مقدس سرباز ی معاف گردد که شه ی د صمد خ ی ر ی با ا ی ن پ ی شنهاد موافق نبود و به مادرش گفت که چون زمان جنگ م ی باشد و آن جنگ ی نابرابر و ت حم ی ل ی و با رژ ی م بعث ی عراق است و من وظ ی فه خود م ی دانم که خدمت مقدس سرباز ی را به کار و زندگ ی ترج ی ح بدهم و خدا بزرگ است و هر چه خدا بخواهد همان م ی شود. خلاصه در سال 1362 به خدمت مقدس سرباز ی اعطام شد و برا ی آموزش نظام ی به استان کرمان رفت بعد از آموزش نظام ی کرم ان به تهران منتقل شد و در آن جا در دانشکده افسر ی تهران مشغول به خدمت مقدس سرباز ی شد. چون من و برادرام علاقه ز ی اد ی به هم داشت ی م من چند ی ن بار برا ی د ی دن برادر شه ی دم به تهارن رفتم. ضمن ا ی ن که آن هم به مرخص ی م ی آمد ول ی مرتب از طر ی ق نامه در ارتباط بود ی م . ما به ا و پ ی شنهاد نامزد ی داد ی م تا ا ی شان موافقت کردند دختر خاله مان را برا ی ا ی شان نامزد ی کرد ی م . در دانشکده افسر ی جوشکار ی و برق کار ی هم سر و کار داشت. در زمان رژ ی م منفور پهلو ی مجسمه رضا خان در محوطه دانشکده وجود داشت که بعد از پ ی روز ی شکوهمند اسلام ی ا ی ران آن را فرو م ی ر ی زند . مسئول ی ن دانشگاه تصم ی م گرفته بودند که مسجمه ا ی شب ی ه قدس شر ی ف را در محوطه دانشگاه بنا کنند لذا به شه ی د حمد خ ی ر ی پ ی شتنهاد شده بود که در صورت تما ی ل با همکار ی چند نفر از استاد کاران قدس شر ی ف را بسازند که با توکل به خدا ا ی ن بنا ی قدس را ساختند که مسئول ی ن دانشکده آن ها را تشو ی ق کرده بود و به هر کدام ی ک ماه مرخص ی تشو ی ق ی داده بودند. بعد از مدت ی قرار برا ی ن بود که تعداد ی از پرسنل دانشکده افسر ی به منطقه جنگ ی اعزام شوند ول ی اسم شه ی د صمد خ ی ر ی به دل ی ل که به ا ی شان در کارها ی فن ی ن ی از داشتند درل ی ست اعزام ی ها به منطقه جنگ ی نبود ول ی اسم چند تن از دو ستانش در ل ی ست بوده و آن ها با ی د اعزم م ی شدند. لذا شه ی د صمد خ ی ر ی پ ی شنهاد ی م ی دهد که همراه آن ها به منطقه جنگ ی اعزام م ی شود. خلاصه مدت کوتاه ی برا ی آموزش رزم ی به مرکز زره ی ش ی راز آمدند و بعد از آموزش به منطقه سومار اعزام شدند. س رانجام بعد از چند ماه خدمت در منطقه جنگ ی و 21 ماه خدمت در شب ی نوزدهم آبان ماه 1364 به درجه رف ی ع شهادت نائل شد. اما خدا را شاکر ی م که برادرم ا ی ن ل ی اقت را داشت که در راه د ی ن مب ی ن اسلام و حراست از ناموس و مملکت و سرافراز ی ی اران به ا ی ن درجه رف ی ع شهادت نائل گرد ی د و ما به خودمان م ی بال ی م که راه حضرت عل ی اکبر را ادامه دار و برا ی ما افتخار بزرگ ی است و ا ی ن ام ی د دار ی م که شهداء در آخرت دست ما گناهکاران را بگ ی رند ما را شفاعت کنند. اما فراق برادرم برا ی ما خ ی ل ی سخت و کمر شکن بود. مادرم علاقه ز ی اد ی به برادر شه ی دم داشت که ب عد از شهادت ا ی شان ب ی شتر ی ن وقتش را در گلزار شهدا م ی گذارد تا در کنار مزار شه ی د آرام گ ی رد . سرانجام مادرم بعد از چند سال دار فان ی را بدرود گفت و در کنار آرامگاه پسرش به خاک سپرده شد. خدا ی ا خدا ی ا تا انقلاب مهد ی از نهضت خم ی ن ی محافظت بفرما
روحش شاد و ی ادش گرام ی باد .
