شه ی د مج ی د اکبر ی
تار ی خ تولد :1347/11/01
تار ی خ شهادت : 1366/12/21
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :مرکز ی - شازند – شازند
زندگی نامه
شهید مجید اکبری در بهمن سرد و برفی سال 1347 در شازند در خانواده ای مؤمن و انقلابی به دنیا آمد. پدرش مأمور ژاندارمری بود و در آن زمان به دلیل اختلافات مرزی در سرحدات کردستان مستقر بود و موقع تولد مجید، چهارمین فرزندش حضور نداشت.
او به دلیل جابجایی پدر دوران کودکی را در شهرهای مختلف از جمله آران، قمصر و کاشان گذراند. در سن شش سالگی پا به دبستان گذاشت و دوران ابتدایی را با موفقیت به پایان رساند و سپس به مرحله راهنمایی راه یافت. سپس علی رغم مخالفت های خانواده ترک تحصیل و به خاطر علاقه وافرش به کار، مدرسه را ترک گفت و به تهران رفت و در کارهای تولیدی لباس به کار خیاطی پرداخت و آن را با علاقه جدی فرا گرفت.
بعد از فراخوانی مشمولین از رادیو و تلویزیون در سال 1365 مجید که در آن زمان هنوز مشمول نبود به محل تولد خویش مراجعه و از پاسگاه ژاندارمری منطقه دفترچه آماده به خدمت گرفت و دوباره به سر کارش بازگشت و در 18 خرداد سال 1366 به شازند آمد تا در اعزام شرکت نماید. بعد از اعزام در 19 خرداد به تهران انتقال یافت و در پادگان به دسته تکاوران تقسیم گردید.
بعد از دوران 3 ماهه آموزشی یک ماه هم دوران ویژه تکاوری را گذراند. پس از آن به لشکر 28 کردستان تقسیم و به مریوان منتقل و بعد از حدود سه ماه برای مدتی گردان های تکاور به عجب شیر منتقل شدند و مجید از آنجا برای آخرین بار به مرخصی آمد و به او هم چهار روز مرخصی تشویقی داده بودند.
مجید انسانی بزرگ و والا بود، طبع خونگرم و با محبتی داشت. دوران کار در تهران از او انسانی متعهد و با ایمان و پر تلاش ساخته بود. او خانواده اش را در امور مالی همراهی می نمود چون پدرش به دلیل بازنشستگی دارای حقوق زیادی نبود. همواره یار و مددکار خانواده اش بود با این که در محیط آزاد پرورش یافته و کار می کرد هیچ گاه قدمی به کج راه های فروانی که سد راه جوانان بود نگذاشت.
در آمدش هر چند ناچیز بود در راه های بیهوده مصرف ننمود. مجید در مدت تقریبا ده ماه خدمتش بارها ابراز می داشت که شهید می شوم و شاید این خود ندای درونی بود که او را نوید شهادت می داد.
در آخرین مرخصی می گفت: این بار شهید می شوم و یک عکس بزرگ هم تهیه نمود و گفت اگر شهید شدم آن را بر سر مزارم بزنید. روحیه ایثارگرانه مجید همواره مورد توجه و تمجید فامیل و آشنایان بود. احساسات و عواطف شدیدی که داشت او را وادار می کرد که موقع آمدن به مرخصی به تمامی اقوام و آشنایان سرکشی و احوالپرسی نماید.
مجید مدتی را نیز در نزدیکی از دوستان در عکاسی به کار پرداخت و تقریباً عکاس ماهری شده بود که این مربوطه به حدود شش ماه قبل از سربازیش بود. در روز 1366/11/23 بعد از پایان مرخصی به منطقه بازگشت و مطلع شد که گردان آنها به مریوان بازگشته. حدوداً یک ماه بعد از آخرین مرخصی اش در تاریخ 1366/12/21 در حین عملیات تجسس با تعدادی از همرزمانش به شهادت رسید.
پیکر پاک شهید مجید اکبری در مورخه 1366/12/21 تشییع گردیده و در گلزار شهدای شازند در کنار دیگر همرزمانش به خاک سپرده شد و دفتر زندگیش در نوزده سالگی بسته گردید.