بقعه علی مالک
بقعه على مالک در نزديکى پل دزفول واقع شده است. اين بقعه ۲ اطاق مربع شکل دارد. سقف اتاقها مدور است و با آجر ضربى پوشش يافته و گچاندود و رنگآميزى شده است. بر روى جرزهاى ديوارهاى اصلى، لچکىهايى با خطوط هندسى گچبرى شده و نورگيرهايى نيز در ديوارها تعبيه شده است. بر گرداگرد بقعه، ايوانى با طاق رومى ساخته شده است. ايوان شمالى ورودى بقعه دو طاق دارد که با کاشىهاى سفيد، سياه و فيروزهاى تزئين شده است و بر روى آنها تاريخ ۱۳۲۰ ه.ق خوانده مىشود. بنا سردابى با ۲۶ پله منظم، سقف ضربى و دو قبر دارد، بر روى قبور، صندوقى نهادهاند. بقعه دو مناره با ساقهاى استوانهاى و کاشيکارى شده دارد. بناى بقعه به دوران قاجار مربوط است. این بقعه بارگاه منور و مطهر فرزندان مظلوم حضرت امیرالمؤمنین علی ابن ابیطالب به نامهای ابراهیم و عقیل علیهم السلام است که در جنوب شهر دزفول، نزدیک پل قدیم و در محلهای به همین نام واقع شده است.
در حدود سالهای خلافت عثمان 2 نفر از فرزندان بلافصل علی بن ابیطالب علیه السلام به نامهای ابراهیم و عقیل به منظور ارشاد مردم، تبلیغ و ترویج دین اسلام از مدینه به این منطقه آمده و از سوی مردم مشتاق و خداجوی دزفول مورد استقبال زیاد قرار گرفتند. از آن جایی که حکام جبار بنیامیه همواره در تعقیب و آزار فرزندان امام علی علیه السلام بودند حدود سال 40 هجری این 2 جوان توسط یکی از مأموران اموی به نام سهور سلمی در همین محل فعلی بقعه پس از تعقیب به شهادت رسیدند و مردم پیکر مطهرشان را به خک سپردند.
سالها بعد یکی از علما و سادات دزفول به نام آیتالله حاج سید محمدرضا رضوی چند شب متوالی، این 2 شهید را در خواب میبیند که هر بار محل دفنشان را به آیت الله رضوی نشان میدادند. به دستور وی کارگران محل مورد نظر را کنده و مزار این 2 شهید را به همراه 2 سنگ نوشته ابراهیم و عقیل فرزندان امام علی علیه السلام پیدا میکنند. پس از آن بقعه و بارگاه کنونی را بر مزار آنها احداث میشود. قرارگیری بقعه در انتهای بافت قدیم این شهرستان به همراه معماری، آجرکاری سنتی با کاشیکاری و نورپردازی به خصوص در شب جلوهای خاص و معنوی به این بقعه داده است. در مناسبتهای مختلف مذهبی نیز در این بقعه مراسم برگزار میشود.
در حال حاضر محل دفن این 2 بزرگوار، در شوادان بقعه علی مالک است. این بقعه با توجه به قدمت خود به شماره 7101 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۱] [۲]
