شهید غلام علی اشتری
شهید غلام علی اشتری تاریخ تولد : 1335/08/25 تاریخ شهادت : 1365/12/14
زندگینامه
همه می دانیم که قبول شدن در محضر خداوند مستلزم گذراندن امتحان است؛ منتها این امتحان با ورقه و کاغذ انجام نمی شود، بلکه در میدان عمل و با ابراز عشق و ایثار هستی و جان و مال به انجام می رسد. شهید غلام علی اشتری یکی از قبول شدگان درگاه احدیت بود که با ایثار جان خود، در امتحان حق قبول گردید.
شهید اَشتری در سال 1335 در دهستان ایوان کی در یک خانواده مذهبی و فقیر به دنیا آمد. چون کشاورز زاده بود، از همان اوایل زندگی برای تأمین معاش خانواده تلاش می کرد. البته در کنار آن از تحصیل نیز غافل نماند و تا کلاس چهارم متوسطه درس خواند. امّا به خاطر فقر مالی از ادامه تحصیل بازماند و با توجه به علاقه ای که به پرواز داشت، در سال 1353 به استخدام هوانیروز درآمد و دوره خلبانی را با موفقیت به پایان رساند. در سال 1357 که فریاد مرگ بر شاه در سراسر ایران طنین انداخته بود، او نیز با مردم همصدا شد و تا پیروزی انقلاب در کنار مردم بود و به این طریق وفاداری خود را در عمل به امام و انقلاب ثابت نمود. مردی صبور و بردبار بود و در تمام طول زندگی به قوانین اسلام مقید ماند.
در زندگی خصوصی از انضباط خاصی برخوردار بود. تمام کسانیکه با او آشنایی و رفت و آمد داشتند، از رفتار و اخلاقش راضی بودند. با خانواده خود به مهربانی رفتار می کرد و در مدّت دو ماهی که از تولّد تنها فرزندش « مرجان» می گذشت عاشقانه به او علاقه مند شد و اوقات فراغت خود را صرف بازی با او می کرد. بعد از پیروزی انقلاب تمام توان خود را برای خدمت به انقلاب گذاشت و در مأموریت های زیادی شرکت کرد. پیش از رفتن به آخرین مأموریت، با همسرش از شهادت سخن می گفت، چنانچه گویی می خواست او را برای شنیدن خبر شهادتش آماده سازد. و بالاخره در زمستان سال 1365 که در عملیات کربلای پنج شرکت کرده بود، در شمال دریاچه ماهی در مصاف با دشمن بعثی به فیض شهادت نائل آمد. وقتی فرماندهش خبر شهادت او را شنید، با گریه بر سر خود زد و گفت ای کاش فرزند خود را از دست داده بودم. او بازوی کار من بود.
پیکر پاک این شهید گرامی همچون پیکر مطهر شهدای کربلا ، در میان خطّ آتش دو طرف روی زمین ماند تا بالاخره پس از یک ماه برادران پاسدار بدن سوخته او را به پشت جبهه تخلیه نمودند اینک پیکر مطهّرش در گلستان شهدای «ایوان کی» در کنار مزار دیگر شهیدان است.
وصیت نامه شهید همراه جسم پاکش در آتش نمرودیان سوخت و روح پاکش به گلزار بهشت پرواز کرد گرچه وصیت نامه او به دست ما نرسید، ولی پیکر سوخته و عملکردش بالاترین پیام را برای تاریخ آزادی و حریّت به ودیعه نهاده است.[۱]
