ویرایش‌ها

[[قرآن ]] دان عظیم الشأن[[بدیع الزمان همدانی]]احمد بن حسـین بن یحیی بن سعید همدانی، نویسنده ي شهیر و دانشمند و ادیب گرانمایه اي که سخنوري زبان آور و شاعري توانا بود و در فن بلاغت و شـیواگوئی سـرآمد اقران در همه دهر و در فنون ادب بی نظیر و اسـتادي برتر از همه ي استادان بود چنانکه بعدها ادیبان سترگی چون حریري به گردش نرسیدند و چون پیش تر از ایشان می زیسته افتخار برتري و پیش قدمی را براي همیشه حفظ خواهد کرد. از بزرگترین شخصـیت هاي شـیعه ي امامیه و از برترین صاحبان فضل ایشن به شـمار می آید و مرتبه ي علمی بلنـدي داشـته است، اما چون آثار ادبی گرانقـدرش شـهره ي آفاق گشـته و مقامات بدیعش نادره ي روزگاران شمرده شده، گوهر دانش سـر شار در [[حجاب ]] آن شـهرت عالمگیر از دیده ها پنهان مانده است چنانکه او را به عنوان ادیبی بی همتا می شناسند، نه عالمی پرفیض و گرانمایه.

تا شربت [[شهادت ]] نوشیده است.

نثار شهادت گاه [[کربلا ]] کن و ،

کرد و از دوسـتان خاصـش شد، و لغت شناسی را از احمد بن قارس آموخت . آنگاه رهسپار هرات گشت و در آنجا بود تا در398ه به وسیله ي زهر مسموم وشهید و [[شهید]] شد. ثعالبی می گوید: با مرگش ادب به عزا نشست و قلم دو پاره گشت. فضل نور دیده از دست داد و پیشانی روزگار نشانه ي درخشانش را. فاضلان همراه فضائل بر او اشک افشاندند و کریمان به آهنگ مکارم بر وي گریستند.