ویرایش‌ها

شهيد در مورخه 1362/12/18 نامه اي تحت عنوان "راضي وخوشحال بمان مادر جان " به مادرش مي نويسد و در آن با مادرش درد و دل کرده و از تمامي زحماتش تشکر قدرداني مي کند. آنچه آمده بدين صورت است که اگر روزي شربت شهادت را نوشيدم راضي و خوشحال بمان ! اگر شهيد شدم غمگين مباش اگر پشت سر من گريه و زاري کني ؛ هيچ وقت در قبر خود آرامشي نخواهم داشت.

اي مادر! براي من زحمت فراواني کشيدي چه شبها بيدار ماندي در روزهاي گرم تابستان و سرماي زمستان براي من زحمت کشيدي هيچ گاه ازمهر و محبت تو سيرنشده ام من مردم(شهيد شدم ) ولي خنده تورا نديدم درمقابل چشمان انتظارتو دوران جواني زيادي نداشتم من در جاي غريب شهيد شدم وصيت من به تو ابن است که اي مادرجان راضي و خوشحال بمان!مادر جان: امروز باد سرد جدائي وزيده که قلب توهرگزتسلي پيدا نخواهد کرد با گريه وزاري کمرت نيم شده اي. مادرجان !ازچشمانت اشک نريز!اي مادرعزيزدرباره توهرچه بگويم اندک باشد اگربراي هرشب توصد بارجان خود را فدا کنم باز خيلي اندک است من غريب براي آخر کلام سخني بگويم اي مادر!ياران بسياري را با چشم خود ديدم که دست و پاهاي آنها از بدنشان جدا بود (شهيد شدند) !

منبع:سایت شهدای ارتش