ساعت4و5 رادار: تفاوت بین نسخهها
Beiranvand97 (بحث | مشارکتها) |
|||
| (۳ نسخههای متوسط توسط ۳ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | سایتهای 4، 5 و رادار در 18 کیلومتری غرب شوش و در جنوب جاده شوش ـ فکّه و در دامنه ارتفاعات ابوصلیبیخات (معروف به ارتفاعات رادار) واقع بود که به عنوان مرکزی برای کنترل هوایی و رادیویی ارتش فعالیت میکرد. | + | سایتهای 4، 5 و رادار در 18 کیلومتری غرب [[شوش]] و در جنوب جاده شوش ـ [[فکّه]] و در دامنه ارتفاعات ابوصلیبیخات (معروف به ارتفاعات رادار) واقع بود که به عنوان مرکزی برای کنترل هوایی و رادیویی ارتش فعالیت میکرد. |
| − | با اشغال غرب شوش در ابتدای جنگ، این منطقه به تصرف ارتش عراق درآمد و لشكر 1 مکانیزه سپاه چهارم ارتش عراق در منطقه غرب رودخانه کرخه با انهدام این تأسیسات در آن استقرار یافت. عراق برای حملات موشکی و توپخانهای به شهرهای | + | با اشغال غرب شوش در ابتدای جنگ، این منطقه به تصرف ارتش عراق درآمد و لشكر 1 مکانیزه سپاه چهارم ارتش عراق در منطقه غرب رودخانه [[کرخه]] با انهدام این تأسیسات در آن استقرار یافت. عراق برای حملات موشکی و توپخانهای به شهرهای [[دزفول]]، [[اندیمشک]]، شوش، [[هفت تپه]] و جاده اندیمشک به [[اهواز]] از موقعیت این منطقه استفاده میکرد. |
| − | با تدابیر اندیشیده شده در مرحله سوم عملیات فتحالمبین مبنی بر زمینگیر کردن واحدهای زرهی دشمن در دشت عباس و هجوم گردانهای انصار، سلمان فارسی و حبیب ابن مظاهر تیپ 27 محمد رسولالله (ص) تحت امر قرارگاه قدس به همراه سه گروه رزمی لشکر 21 حمزه ارتش؛ تپههای ابوصلیبیخات و منطقه سايت و رادار در تاریخ 7/1/1361 برای همیشه آزاد شد. | + | با تدابیر اندیشیده شده در مرحله سوم [[عملیات فتحالمبین]] مبنی بر زمینگیر کردن واحدهای زرهی دشمن در [[دشت عباس]] و هجوم گردانهای انصار، سلمان فارسی و حبیب ابن مظاهر تیپ 27 محمد رسولالله (ص) تحت امر قرارگاه قدس به همراه سه گروه رزمی لشکر 21 حمزه ارتش؛ تپههای ابوصلیبیخات و منطقه سايت و رادار در تاریخ 7/1/1361 برای همیشه آزاد شد. |
| − | بعد از این عملیات تعدادی از فرماندهان و افسران ارشد لشکر 1 مکانیزه ارتش عراق که در این منطقه مجبور به عقبنشینی شده بودند، به دستور صدام اعدام و یا به تحمل چند سال زندان محکوم شدند هنوز بخشی از بقایای سایتهای 4 و 5 و رادار در این منطقه وجود دارد. | + | بعد از این عملیات تعدادی از فرماندهان و افسران ارشد لشکر 1 مکانیزه ارتش عراق که در این منطقه مجبور به عقبنشینی شده بودند، به دستور صدام اعدام و یا به تحمل چند سال زندان محکوم شدند هنوز بخشی از بقایای سایتهای 4 و 5 و رادار در این منطقه وجود دارد.<ref>کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 226</ref> |
| − | کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 226 | + | |
| سطر ۳۲: | سطر ۳۲: | ||
زعن 11 | زعن 11 | ||
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references/> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۳ آذر ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۱۳
سایتهای 4، 5 و رادار در 18 کیلومتری غرب شوش و در جنوب جاده شوش ـ فکّه و در دامنه ارتفاعات ابوصلیبیخات (معروف به ارتفاعات رادار) واقع بود که به عنوان مرکزی برای کنترل هوایی و رادیویی ارتش فعالیت میکرد.
با اشغال غرب شوش در ابتدای جنگ، این منطقه به تصرف ارتش عراق درآمد و لشكر 1 مکانیزه سپاه چهارم ارتش عراق در منطقه غرب رودخانه کرخه با انهدام این تأسیسات در آن استقرار یافت. عراق برای حملات موشکی و توپخانهای به شهرهای دزفول، اندیمشک، شوش، هفت تپه و جاده اندیمشک به اهواز از موقعیت این منطقه استفاده میکرد.
با تدابیر اندیشیده شده در مرحله سوم عملیات فتحالمبین مبنی بر زمینگیر کردن واحدهای زرهی دشمن در دشت عباس و هجوم گردانهای انصار، سلمان فارسی و حبیب ابن مظاهر تیپ 27 محمد رسولالله (ص) تحت امر قرارگاه قدس به همراه سه گروه رزمی لشکر 21 حمزه ارتش؛ تپههای ابوصلیبیخات و منطقه سايت و رادار در تاریخ 7/1/1361 برای همیشه آزاد شد.
بعد از این عملیات تعدادی از فرماندهان و افسران ارشد لشکر 1 مکانیزه ارتش عراق که در این منطقه مجبور به عقبنشینی شده بودند، به دستور صدام اعدام و یا به تحمل چند سال زندان محکوم شدند هنوز بخشی از بقایای سایتهای 4 و 5 و رادار در این منطقه وجود دارد.[۱]
عملیاتهای مرتبط با سایتهای 4، 5 و رادار
منطقهی سایت و رادار در مرحله سوم عملیات فتحالمبین آزاد شد.
مسافت سایتهای 4، 5 و رادار تانام یادمان مسافت از یادمان(km)
رقابیه 34
بلتا 29
روفائیه 12
زعن 11
پانویس
- ↑ کتاب اطلس جغرافیای حماسی، ص 226
