Norsalehi9710 (بحث | مشارکتها) (صفحهای جدید حاوی «شهید علی قلی پورسدهی تاریخ تولد :1339/08/09 تاریخ شهادت : 1366/01/28 محل شهادت : نامشخص...» ایجاد کرد) |
Parsasirat98 (بحث | مشارکتها) |
||
| (۲ نسخههای متوسط توسط ۲ کاربران نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
شهید علی قلی پورسدهی | شهید علی قلی پورسدهی | ||
| + | |||
تاریخ تولد :1339/08/09 | تاریخ تولد :1339/08/09 | ||
| + | |||
تاریخ شهادت : 1366/01/28 | تاریخ شهادت : 1366/01/28 | ||
| + | |||
محل شهادت : نامشخص | محل شهادت : نامشخص | ||
| + | |||
محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا | محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا | ||
| سطر ۸: | سطر ۱۲: | ||
شهید علی قلی پور در سال 1339 در یکی از روستاهای رشت (کدوسرا) در خانواده ای مذهبی پا به عرصه جهان گذاشت. او تازه دو سالش تمام شده بود که اختلاف پدر و مادرش اوج گرفت و کار به جدایی کشید. مادرش مجبور بود بیشتر کار کند تا خرج خود و فرزندش را تهیه کند؛ با این همه علی را به مدرسه فرستاد. | شهید علی قلی پور در سال 1339 در یکی از روستاهای رشت (کدوسرا) در خانواده ای مذهبی پا به عرصه جهان گذاشت. او تازه دو سالش تمام شده بود که اختلاف پدر و مادرش اوج گرفت و کار به جدایی کشید. مادرش مجبور بود بیشتر کار کند تا خرج خود و فرزندش را تهیه کند؛ با این همه علی را به مدرسه فرستاد. | ||
وی بعد از کلاس اوّل راهنمایی به کاری با روزی 25 ریال درآمد مشغول شد و بعد حدود 6 سال در تسلیحات کار کرد. پس از آن به علت شکستن پای مادرش دست از کار کشید تا از مادر پرستاری کند. | وی بعد از کلاس اوّل راهنمایی به کاری با روزی 25 ریال درآمد مشغول شد و بعد حدود 6 سال در تسلیحات کار کرد. پس از آن به علت شکستن پای مادرش دست از کار کشید تا از مادر پرستاری کند. | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | + | شهید علی قلی پور وصیت نامه ای از خود به جا نگذاشت. او دارای اخلاق پسندیده ای بود. هیچ گاه با مادرش بلند حرف نمی زد و همیشه به او احترام می گذاشت. در آخرین نامه خود نوشته بود: مادر! زیاد ناراحت نباش؛ تا خدا نخواهد برگی از درخت نخواهد افتاد و قسمت ما هرچه باشد همان می شود؛ اگر خدا بخواهد و ما را دوست داشته باشد ما را به [[شهادت]] می رساند. | |
| − | http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/41527 | + | |
| + | گویی علی می دانست [[شهید]] می شود و در آخرین دیدار با مادر به او گفته بود مرا ببخش که تو را زیاد اذیت کردم، حلالم کن مادر. همیشه سفارش می کرد که اخلاق خوب را به برادر و اطرافیانش بیاموزد. با همه خوش برخورد بود و همیشه می گفت: غیبت کسی را نکنید و به کسی آزار نرسانید. | ||
| + | شهید قلی پور در اسفند ماه 1364 به سربازی رفت.یک سال از خدمت را در مشهد گذراند و بعد از آن به [[اندیمشک]] ـ دهلران اعزام شد. او 34 روز در جبهه [[شرهانی]] بود که در تاریخ 1366/01/28 در منطقه در حین اجرای عملیاتی که توسط یکی از یگان های عملیاتی [[لشکر 21 حمزه]] انجام می شد به [[شهادت]] رسید.<ref>[http://ajashohada.ir/Home/MartyrDetails/41527 سایت شهدای ارتش]</ref> | ||
| + | ==نگارخانه تصاویر== | ||
| + | <gallery> | ||
| + | |||
| + | Image:1596498KAKA001-001 (1).jpg | ||
| + | |||
| + | |||
| + | </gallery> | ||
| + | |||
| + | ==پانویس== | ||
| + | <references /> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۲ فروردین ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۵۰
شهید علی قلی پورسدهی
تاریخ تولد :1339/08/09
تاریخ شهادت : 1366/01/28
محل شهادت : نامشخص
محل آرامگاه :تهران - بهشت زهرا
زندگی نامه
شهید علی قلی پور در سال 1339 در یکی از روستاهای رشت (کدوسرا) در خانواده ای مذهبی پا به عرصه جهان گذاشت. او تازه دو سالش تمام شده بود که اختلاف پدر و مادرش اوج گرفت و کار به جدایی کشید. مادرش مجبور بود بیشتر کار کند تا خرج خود و فرزندش را تهیه کند؛ با این همه علی را به مدرسه فرستاد. وی بعد از کلاس اوّل راهنمایی به کاری با روزی 25 ریال درآمد مشغول شد و بعد حدود 6 سال در تسلیحات کار کرد. پس از آن به علت شکستن پای مادرش دست از کار کشید تا از مادر پرستاری کند.
شهید علی قلی پور وصیت نامه ای از خود به جا نگذاشت. او دارای اخلاق پسندیده ای بود. هیچ گاه با مادرش بلند حرف نمی زد و همیشه به او احترام می گذاشت. در آخرین نامه خود نوشته بود: مادر! زیاد ناراحت نباش؛ تا خدا نخواهد برگی از درخت نخواهد افتاد و قسمت ما هرچه باشد همان می شود؛ اگر خدا بخواهد و ما را دوست داشته باشد ما را به شهادت می رساند.
گویی علی می دانست شهید می شود و در آخرین دیدار با مادر به او گفته بود مرا ببخش که تو را زیاد اذیت کردم، حلالم کن مادر. همیشه سفارش می کرد که اخلاق خوب را به برادر و اطرافیانش بیاموزد. با همه خوش برخورد بود و همیشه می گفت: غیبت کسی را نکنید و به کسی آزار نرسانید. شهید قلی پور در اسفند ماه 1364 به سربازی رفت.یک سال از خدمت را در مشهد گذراند و بعد از آن به اندیمشک ـ دهلران اعزام شد. او 34 روز در جبهه شرهانی بود که در تاریخ 1366/01/28 در منطقه در حین اجرای عملیاتی که توسط یکی از یگان های عملیاتی لشکر 21 حمزه انجام می شد به شهادت رسید.[۱]
.jpg)